لقاي الهي
(١)
مقدمه  ناشر
٩ ص
(٢)
مقدمه معاونت پژوهش
١١ ص
(٣)
نشست اول
١٥ ص
(٤)
چيستي ملاقات با خداوند
١٥ ص
(٥)
حركت به سوي او
١٥ ص
(٦)
مفهوم واژه کدح و ملاقي
١٧ ص
(٧)
مفهوم حركت به سوي خداوند
١٩ ص
(٨)
چيستي و چگونگي حرکت
٢١ ص
(٩)
چيستي زمان و نسبت آن با حرکت
٢٣ ص
(١٠)
منشأ حرکت در نظريه حرکت جوهريه
٢٤ ص
(١١)
غايت حرکت موجودات از ديدگاه قرآن
٢٦ ص
(١٢)
انگاره حرکت اختياري انسان در آيه شريفه
٢٩ ص
(١٣)
نقد نظريه بعضي از عرفا درباره حرکت در آيه شريفه
٣٤ ص
(١٤)
نشست دوم
٣٩ ص
(١٥)
چيستي ملاقات با خداوند
٣٩ ص
(١٦)
حركت به سوي او
٣٩ ص
(١٧)
چگونگي ملاقات عمومي با خداوند در قيامت
٤١ ص
(١٨)
عذاب حرمان از مشاهده و انس با خدا در قيامت
٤٦ ص
(١٩)
علت عدم ملاقات عمومي با خدا در دنيا
٤٨ ص
(٢٠)
حکمت پوشيده بودن حقايق براي انسان در دنيا
٥١ ص
(٢١)
زندگي، حرکتي هميشگي و پويشي آکنده از سختي ها به سوي آخرت
٥٥ ص
(٢٢)
ظهور قدرت و مالکيت مطلق خداوند در آخرت
٥٧ ص
(٢٣)
نشست سوم
٦١ ص
(٢٤)
سراي آخرت و لقاي خداوند
٦١ ص
(٢٥)
هدف اساسي زندگي
٦١ ص
(٢٦)
هدف اساسي حرکت در نظام هستي
٦٣ ص
(٢٧)
سراي آخرت و لقاي خدا هدف غايي انسان
٦٥ ص
(٢٨)
امکان تداعي حرکت و لقاي خاص از آيه شريفه
٦٨ ص
(٢٩)
نقش تداعي معاني در انتقال مقاصد و کاربرد آن در قرآن
٧٠ ص
(٣٠)
کاربرد تأويل و تداعي معاني در روايات
٧٥ ص
(٣١)
چكيده گفته هاي پيشين
٧٩ ص
(٣٢)
نشست چهارم
٨٧ ص
(٣٣)
اميد به لقاي خداوند و راه دستيابي بدان
٨٧ ص
(٣٤)
نگرشي دوباره به مفهوم ملاقات با خدا
٨٩ ص
(٣٥)
عذاب محروم شدن از جوار الهي
٩١ ص
(٣٦)
راه نيل به لقاي محبوب
٩٣ ص
(٣٧)
جستاري در مفهوم ظن به لقاي الهي
٩٤ ص
(٣٨)
تلازم بين باور لقاي الهي و اميد داشتن به آن
٩٦ ص
(٣٩)
مراتب و درجات عبادت
٩٩ ص
(٤٠)
لذت انس با خداوند در کام اولياي الهي
١٠٣ ص
(٤١)
لزوم پالايش عبادت از انگيزه هاي غير الهي
١٠٥ ص
(٤٢)
نشست پنجم
١٠٩ ص
(٤٣)
جستاري در بازدارنده ها و زمينه هاي نا اميدي از لقاي الهي
١٠٩ ص
(٤٤)
منشأ اميد و نااميدي از لقاي الهي
١١١ ص
(٤٥)
سركشي و نپذيرفتن بندگي خدا عامل انكار معاد
١١٥ ص
(٤٦)
نقش توجه به باورها در تأثير عملي داشتن آن ها در انسان
١١٨ ص
(٤٧)
بازدارنده هاي روحي
١٢٠ ص
(٤٨)
ضرورت استفاده از فرصت ها براي آخرت
٦٦ ص
(٤٩)
نقش دلبستگي به دنيا در غفلت از آخرت
١٢٢ ص
(٥٠)
نشست ششم
١٢٥ ص
(٥١)
راهكار برخورداري از اميد به لقاي الهي
١٢٥ ص
(٥٢)
ارتباط شناخت علمي لقاي الهي با اميد داشتن به آن
١٢٧ ص
(٥٣)
اولياي خدا و رنج دوري از معبود
١٣٠ ص
(٥٤)
راهكار فهم و شناخت لقاي الهي
١٣١ ص
(٥٥)
منشأ پيدايش محبت در انسان
١٣٢ ص
(٥٦)
خداوند منبع كمالات و محبت نامتناهي
١٣٣ ص
(٥٧)
لزوم باور به لقاي الهي
١٣٤ ص
(٥٨)
نقش كاستن از دلبستگي هاي دنيوي در اميد به لقاي الهي
١٣٧ ص
(٥٩)
نقش اطاعت از خدا در بهره مند شدن از محبت و توجه به معبود
١٣٩ ص
(٦٠)
فهرست منابع
١٤٣ ص

لقاي الهي - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ٨٩ - نگرشي دوباره به مفهوم ملاقات با خدا

«فَمَن كَانَ يَرْجُو لِقَاء رَبِّهِ فَلْيَعْمَلْ عَمَلاً صَالِحاً وَلا يُشْرِكْ بِعِبَادَه رَبِّهِ أَحَدا؛[١] پس هرکس به لقاي پروردگار خود اميد دارد بايد به کار شايسته بپردازد و هيچ کس را در پرستش پروردگارش شريک نسازد».

 

نگرشي دوباره به مفهوم ملاقات با خدا

در نشست‌هاي پيشين گذشت که درباره ملاقات خدا كه در برخي از آيات قرآن، از جمله آيه ششم سوره انشقاق مطرح شده است دو ديدگاه وجود دارد: در ديدگاه اول اين ملاقات عمومي تلقي شده و بر اين اساس، مؤمن و کافر با ورود به عالم آخرت خدا را ملاقات خواهند کرد. با استفاده از آيات قرآن، توجيه اين ديدگاه اين است که عالم آخرت، عالم ظهور حقايق و برطرف شدن حجاب‌هاست. در آن عالم همه چيز براي همگان آشکار مي‌گردد و هيچ چيز مخفي نمي‌ماند و همه درمي‌يابند که سروکارشان با خداست:


[١] کهف (١٨)، ١١٠.