لقاي الهي - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٢٨ - ارتباط شناخت علمي لقاي الهي با اميد داشتن به آن
چون حقيقت و كُنه ذات مقدس الهي و حتي كُنه صفات و افعال او براي ما قابل درك نيست. پيامبران و اولياي خاص خدا كه از عاليترين مدارج معرفت و كمال برخوردارند، ميتوانند به حقيقت فعل الهي پي ببرند؛ چنانكه حضرت ابراهيم از خداوند درخواست كه حقيقت فعل خود را به او بنماياند و خداوند او را به فعل و چگونگي زنده كردن مردگان آگاه ساخت. خداوند در اين باره ميفرمايد:
«وَإِذْ قَالَ إِبْرَاهِيمُ رَبِّ أَرِنِي كَيْفَ تُحْيِـي الْمَوْتَى قَالَ أَوَلَمْ تُؤْمِن قَالَ بَلَى وَلَـكِن لِّيَطْمَئِنَّ قَلْبِي قَالَ فَخُذْ أَرْبَعَه مِّنَ الطَّيْرِ فَصُرْهُنَّ إِلَيْكَ ثُمَّ اجْعَلْ عَلَى كُلِّ جَبَلٍ مِّنْهُنَّ جُزْءًا ثُمَّ ادْعُهُنَّ يَأْتِينَكَ سَعْيًا وَاعْلَمْ أَنَّ اللّهَ عَزِيزٌ حَكِيم؛[١] و [ياد كن ]آنگاه كه ابراهيم گفت پروردگارا به من بنماي چگونه مردگان را زنده ميكني؟ گفت مگر باور نداري؟ گفت چرا و ليكن تا دلم آرام گيرد. فرمود چهار پرنده بگير و آنها را [بِكُش و ] پاره پاره كن و در هم آميز، پس بر هر كوه پارهاي از آنها را بنه، آنگاه آنها را بخوان تا شتابان به سوي تو آيند و بدان خدا تواناي بيهمتا و داناي استوار است».
شناخت ما از فعل خداوند شناختي مستقيم و حقيقي نيست، بلكه شناختي مبهم است كه با مشاهده آثار فعل الهي به دست ميآيد. هنگامي كه مشاهده ميكنيم دانهاي جوانه ميزند و رشد ميكند و تبديل به گياهي ميگردد و گلهاي رنگارنگ ميدهد، با اين درك و مشاهده
[١] بقره (٢)، ٢٦٠.