لقاي الهي
(١)
مقدمه  ناشر
٩ ص
(٢)
مقدمه معاونت پژوهش
١١ ص
(٣)
نشست اول
١٥ ص
(٤)
چيستي ملاقات با خداوند
١٥ ص
(٥)
حركت به سوي او
١٥ ص
(٦)
مفهوم واژه کدح و ملاقي
١٧ ص
(٧)
مفهوم حركت به سوي خداوند
١٩ ص
(٨)
چيستي و چگونگي حرکت
٢١ ص
(٩)
چيستي زمان و نسبت آن با حرکت
٢٣ ص
(١٠)
منشأ حرکت در نظريه حرکت جوهريه
٢٤ ص
(١١)
غايت حرکت موجودات از ديدگاه قرآن
٢٦ ص
(١٢)
انگاره حرکت اختياري انسان در آيه شريفه
٢٩ ص
(١٣)
نقد نظريه بعضي از عرفا درباره حرکت در آيه شريفه
٣٤ ص
(١٤)
نشست دوم
٣٩ ص
(١٥)
چيستي ملاقات با خداوند
٣٩ ص
(١٦)
حركت به سوي او
٣٩ ص
(١٧)
چگونگي ملاقات عمومي با خداوند در قيامت
٤١ ص
(١٨)
عذاب حرمان از مشاهده و انس با خدا در قيامت
٤٦ ص
(١٩)
علت عدم ملاقات عمومي با خدا در دنيا
٤٨ ص
(٢٠)
حکمت پوشيده بودن حقايق براي انسان در دنيا
٥١ ص
(٢١)
زندگي، حرکتي هميشگي و پويشي آکنده از سختي ها به سوي آخرت
٥٥ ص
(٢٢)
ظهور قدرت و مالکيت مطلق خداوند در آخرت
٥٧ ص
(٢٣)
نشست سوم
٦١ ص
(٢٤)
سراي آخرت و لقاي خداوند
٦١ ص
(٢٥)
هدف اساسي زندگي
٦١ ص
(٢٦)
هدف اساسي حرکت در نظام هستي
٦٣ ص
(٢٧)
سراي آخرت و لقاي خدا هدف غايي انسان
٦٥ ص
(٢٨)
امکان تداعي حرکت و لقاي خاص از آيه شريفه
٦٨ ص
(٢٩)
نقش تداعي معاني در انتقال مقاصد و کاربرد آن در قرآن
٧٠ ص
(٣٠)
کاربرد تأويل و تداعي معاني در روايات
٧٥ ص
(٣١)
چكيده گفته هاي پيشين
٧٩ ص
(٣٢)
نشست چهارم
٨٧ ص
(٣٣)
اميد به لقاي خداوند و راه دستيابي بدان
٨٧ ص
(٣٤)
نگرشي دوباره به مفهوم ملاقات با خدا
٨٩ ص
(٣٥)
عذاب محروم شدن از جوار الهي
٩١ ص
(٣٦)
راه نيل به لقاي محبوب
٩٣ ص
(٣٧)
جستاري در مفهوم ظن به لقاي الهي
٩٤ ص
(٣٨)
تلازم بين باور لقاي الهي و اميد داشتن به آن
٩٦ ص
(٣٩)
مراتب و درجات عبادت
٩٩ ص
(٤٠)
لذت انس با خداوند در کام اولياي الهي
١٠٣ ص
(٤١)
لزوم پالايش عبادت از انگيزه هاي غير الهي
١٠٥ ص
(٤٢)
نشست پنجم
١٠٩ ص
(٤٣)
جستاري در بازدارنده ها و زمينه هاي نا اميدي از لقاي الهي
١٠٩ ص
(٤٤)
منشأ اميد و نااميدي از لقاي الهي
١١١ ص
(٤٥)
سركشي و نپذيرفتن بندگي خدا عامل انكار معاد
١١٥ ص
(٤٦)
نقش توجه به باورها در تأثير عملي داشتن آن ها در انسان
١١٨ ص
(٤٧)
بازدارنده هاي روحي
١٢٠ ص
(٤٨)
ضرورت استفاده از فرصت ها براي آخرت
٦٦ ص
(٤٩)
نقش دلبستگي به دنيا در غفلت از آخرت
١٢٢ ص
(٥٠)
نشست ششم
١٢٥ ص
(٥١)
راهكار برخورداري از اميد به لقاي الهي
١٢٥ ص
(٥٢)
ارتباط شناخت علمي لقاي الهي با اميد داشتن به آن
١٢٧ ص
(٥٣)
اولياي خدا و رنج دوري از معبود
١٣٠ ص
(٥٤)
راهكار فهم و شناخت لقاي الهي
١٣١ ص
(٥٥)
منشأ پيدايش محبت در انسان
١٣٢ ص
(٥٦)
خداوند منبع كمالات و محبت نامتناهي
١٣٣ ص
(٥٧)
لزوم باور به لقاي الهي
١٣٤ ص
(٥٨)
نقش كاستن از دلبستگي هاي دنيوي در اميد به لقاي الهي
١٣٧ ص
(٥٩)
نقش اطاعت از خدا در بهره مند شدن از محبت و توجه به معبود
١٣٩ ص
(٦٠)
فهرست منابع
١٤٣ ص

لقاي الهي - مصباح یزدی، محمد تقی - الصفحة ١٠٣ - لذت انس با خداوند در کام اولياي الهي

دلش مهر زد و بر ديده‌اش پرده نهاد؟ آيا پس از خدا چه کسي او را هدايت خواهد کرد؟ آيا پند نمي‌گيريد؟»

شايسته است به بررسي رفتار خود بپردازيم و بنگريم که انگيزه ما در رفتارها به ويژه رفتاري که در حضور مردم انجام مي‌شود، جلب رضايت و خوشنودي خداوند است يا جلب نظر مردم، حتي عبادت و کارهايي که براي هدايت مردم و ترويج دين است، واقعاً براي خداوند انجام مي‌گيرند و يا براي مردم، که اگر براي مردم انجام ‌گيرند، مردم را پرستش کرده‌ايم نه خدا را.

 

لذت انس با خداوند در کام اولياي الهي

دو برداشت از لقاي الهي مطرح شد كه يکي ظاهري و سطحي بوده و عبارت است از لقاي عمومي خداوند در قيامت. بر اساس اين برداشت، همه مردم، بدون استثنا، در آن عالم خداوند را ملاقات مي‌کنند و حجاب گناهان مانع مي‌شود کفار و گنه‌کاران خداوند را مشاهده کنند و از رحمت بي‌کرانش بهره‌مند گردند و آن گناهان آنان را به خشم و کيفر الهي گرفتار مي‌كند. طبيعي است که اگر کسي لقاي عمومي خداوند و آخرت را باور داشت، بايد مواظب رفتار خود بوده و فرمان‌هاي خداوند را انجام دهد. برداشت ديگر از لقاي الهي، درک محضر و حضور خداوند و بهره‌مندي از رحمت بي‌کران و توجهات ويژه معبود است. اين لقا که عالي‌ترين مرتبه شهود خداوند است، ويژه دوستان و اولياي خداست که پس از گذران عمر در مسير اطاعت و جلب رضايت