علامه مجلسی برای دست‌یابی به شرح حال شخصیت‌های مختلف، به منابع رجال، تراجم و گاه آثار مرتبط با انساب مراجعه نموده و از آن‌ها گزارش کرده است. وی در بحث از شخصی به نام المیثب آورده است:

و نقل الذهبی عن الواقدی أنه قال: حبراً عالماً من بنی‌النضیر آمن بالنبی(صل) و لذا عده الذهبی من الصحابة.

در ادامه به برخی از منابع اهل سنت در این حوزه که در تألیف بحارالأنوار مورد استناد مؤلف قرار گرفته، اشاره شده است:

١. انساب قریش، زبیر بن بكّار (م ٢٥٦ق)؛

٢. انساب الاشراف، احمد بن یحیی البلاذری (م ٢٧٩ق)؛

٣. مقاتل الطالبیین، ابوالفرج اصفهانی (م ٣٥٦ق)؛

٤. الاستیعاب فی معرفة الاصحاب، یوسف بن عبدالله بن عبدالبر (م ٤٦٣ق)؛

٥. الانساب، عبدالکریم بن محمد السمعانی (م ٥٦٢ق)؛

٦. میزان الاعتدال فی نقد الرجال، محمد بن احمد بن عثمان الذهبی (م ٧٤٧ق)؛

٧. تاریخ ابن خلكان/ وفیات الاعیان، احمد بن محمد بن خلكان (م ٦٨١ق)؛

٨. الاصابة فی تمییز الصحابة، احمد بن علی بن حجر العسقلانی (م ٨٥٢ق).

ز) منابع تفسیری و قرآنی اهل سنت

علامه مجلسی، تفسیرهای معروف عصر خویش را كه خود نیز از آن‌ها به گستردگی بهره برده، این‌گونه معرفی می‌كند:

فإن التفاسیر المشهورة التی علیها المدار فی هذه الأعصار، هی الكشاف و مفاتح الغیب و معالم التنزیل و مجمع البیان و جوامع الجامع و تفسیر النیشابوری و تفسیر البیضاوی[١٠٢].

وی در شرح آیات و روایات از میان تفاسیر و منابع علوم قرآنی اهل سنت، مطالبی را از این كتاب‌ها نقل کرده است:

[١٠٢]. همان، ج ٦، ص ٢١٢.