ظفرنامه - ابن سينا - الصفحة ٦٠ - ترجمههاى ظفرنامه
٩- نسخه كتابخانه بادليان اكسفرد (رش: هرمان اته، فهرست نسخههاى خطى فارسى بادليان به نشان ٤٣- ١٢٤١.
١٠- نسخه كتابخانه بادليان اكسفرد (جاى مذكور به نشان ٦- ١٤٧٦) به عنوان وصيت نامه افلاطون حكيم و نكتهاى چند از بزرجمهر [١].
١١- نسخه كتابخانه بادليان اكسفرد (جاى مذكور به نشان ٢٠١٩).
١٢- نسخه كتابخانه وينه [٢] (گوستاو فلوگل، فهرست نسخههاى خطى، ج ٣، ص ٢٩٣- ٢٩٤ به نشان (٤٩٣٧).
١٣- نسخه اشياتيك سوسايتى (انجمن آسيايى) بنگاله به نشان ١٣٦٩.
ترجمههاى ظفرنامه
ظفرنامه دو بار به تركى ترجمه شده، يك بار در اواخر قرن پانزدهم يا اوايل قرن شانزدهم ميلادى و ديگر بار در عهد سلطان عثمانى، سليمان خان قانونى يا سليمان اول (٩٠٠- ٩٧٤ ه. ق ١٤٩٤- ١٥٦٦ م.) از طرف سنان بيك، به عنوان مظفرنامه به نام بايزيد [٣] فرزند سليمان [٤].
[١] . رش: دكتر يحيى مهدوى، فهرست نسخههاى مصنفات ابن سينا، ص ٢٨١، ش ١٨٣؛ عثمان ارگين، فهرست مصنفات ابن سينا (به زبان تركى) (استانبول ١٩٥٦) ص ٦٥.
[٢] . نيز رش: قنواتى (جورج شحانه)، مؤلفات ابن سينا، طبع قاهره، ١٩٥١ ص ٣٢٣؛ بروكلمن، جاى مذكور.
[٣] . اين بايزيد را كه به سلطنت نرسيد، نبايد با بايزيد اول عثمانى ملقب به يلدرم (صاعقه- در فارسى ايلدرم) سلطان (٧٩١- ٨٠٥ ه. ق ١٣٨٩- ١٤٠٣ م.) عثمانى و بايزيد دوم سلطان (٨٨٦- ٩١٨ ه. ق ١٤٨١- ١٥١٢ م.) عثمانى اشتباه كرد.
[٤] . رش: هرمان اته، تاريخ ادبيات فارسى؛ ص ٢٦٥ به نقل از شارل شفر. در اين مأخذ