پيشوايان صديقين فاطمه زهرا(س) تجليگاه رسالت الهى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١١٤

امّا هنگامى كه خداوند سراى پيامبران را براى پيامبرش برگزيد، و جايگاه برگزيدگانش را منزلگاه او ساخت، ناگهان كينه‌هاى درونى و آثار نفاق در ميان شما ظاهر گشت، و پريده دين كنار رفت، گمراهان به صدا درآمدند، و گمنامان فراموش شده سر بلند كردند، نعره‌هاى باطل برخاست و در صحنه اجتماع شما به حركت درآمدند. شيطان سرش را از مخفيگاه خود بيرون كرد و شما را بسوى خود دعوت نمود، و شما را آماده پذيرش دعوتش يافت و منتظر فريبش! سپس شما را دعوت به قيام كرد و سبكبار براى حركت يافت! شعله‌هاى خشم و انتقام را در دلهاى شما برافروخت و آثار غضب در شما نمايان گشت. وهمين امر سبب شد بر غير شتر خود علامت نهيد، و در غير آبشخور خود وارد شويد،- و به سراغ چيزى رفتيد كه از آنِ شما نبود و در آن حقّى نداشتيد و سرانجام به غصب حكومت پرداختيد-. در حالى كه هنوز چيزى از رحلت پيامبر نگذشته بود، زخمهاى مصيبت ما وسيع و جراحات قلبى ما التيام نيافته، و حتّى هنوز پيامبر صلى الله عليه و آله به خاك سپرده نشده بود.

بهانه شما اين بود كه «مى‌ترسيم فتنه‌اى برپا شود!»، و چه فتنه‌اى از اين بالاتر كه در آن افتاديد؟ و همانا دوزخ به كافران احاطه دارد. چه دور است اين كارها از شما! راستى چه مى‌كنيد؟ و به كجا مى‌رويد؟

با اينكه كتاب خدا- قرآن- در ميان شماست، همه چيزش پرنور، نشانه‌هايش در خشنده، نواهى‌اش آشكار، اوامرش واضح، امّا شما آن را پشت سرافكنده‌ايد! آيا از آن روى برتافته‌ايد؟ يا به غير آن حكم مى‌كنيد؟ آه كه ستمكاران جانشين بدى را براى قرآن برگزيدند.