پيشوايان صديقين فاطمه زهرا(س) تجليگاه رسالت الهى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٨ - سر چشمه خاندان پاك پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله

است را در ميان انسانها برانگيخت. زنى كه علم نبوّت و رسالت را از پدر خود به ارث برد، و هم او بود كه تا آخرين قطره خون از اين ميراث با ارزش و جاودانه شجاعانه دفاع كرد.

اينكه پيامبر صلى الله عليه و آله در مورد ايشان واژه «امّ ابيها» [١] را به كار مى‌برند بيهوده و عبث و يا از عاطفه پدرانه نيست، زيرا آن‌حضرت از بيهوده‌گوى منزّه است همچنانكه خداوند در قرآن مى‌فرمايد:

(مَا ضَلَّ صَاحِبُكُمْ وَمَا غَوَى‌* وَمَا يَنطِقُ عَنِ الْهَوَى‌* إِنْ هُوَ إِلَّا وَحْيٌ يُوحَى‌* عَلَّمَهُ شَدِيدُ الْقُوَى‌) [٢]

«صاحب شما (محمّد مصطفى صلى الله عليه و آله) هيچگاه در ضلالت و گمراهى نبوده است* و هرگز به هواى نفس خود سخن نمى‌گويد* سخن او چيزى جز وحى الهى نيست* كه آن را جبرئيل همان فرشته بسيار توانا به او آموخته است.»

و موضوع پيشين و اين سخن كه تمام مسلمانان بر آن اجماع دارند و در بحارالانوار هم ذكر شده كه پيامبر فرمود: «حسن و حسين دو امامند چه قيام كنند و چه بنشينند.» [٣] بيهوده بر زبان مبارك ايشان جارى نشده است، بلكه تأكيدى است براى امتداد و بقاء رسالت در فاطمه و على و ذرّيّه پاك حسين عليهم السلام.

اين احاديث و احاديثى ديگر نشان دهنده اين نكته است كه اگر تلاش و كوششهاى طاقت فرساى حضرت زهرا عليها السلام و ايراد آن خطبه‌

[١] - «فاطمة الزهراء بهجة قلب المصطفى»، المناقب، ج ٣، ص ٣٥٧.

[٢] - سوره نجم، آيات ٢- ٥.

[٣] - «بحارالانوار»، محمّدباقر مجلسى، ج ٤٣، ص ٢٩١.