پيشوايان صديقين فاطمه زهرا(س) تجليگاه رسالت الهى - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ٤٨ - حضرت زهرا عليها السلام سنبل فضائل
با علم به وفادار بودن اين گروه نسبت به عهد خود، ولايت را به ايشان ارزانى داشت.
در واقع برگزيدگان الهى با عامّه بشر تفاوت دارند، اين فرق از آن جهت است كه مردم فقط در دنيا امتحان مىشوند پس اگر كسى از مردم خواستار پيشرفت و سعادت باشد بايد در دنيا به جهد و تلاش بپردازد، لكن انبياى الهى و ائمّه معصومين براى آزمايش شدن مبعوث نشدهاند، زيرا خداوند اين برگزيدگان را در عالمى ديگر امتحان كرده و از قبل مورد آزمايش قرار داده است، لذا يكى پس از ديگرى ايشان را مبعوث ساخته است، به گونهاى كه يكى از آنها را مىبينى، در گهواره هنگامى كه كودكى بيش نبوده به پيامبرى مبعوث شده و دانش و حكمت را فرا مىگيرد، در حاليكه هيچ فرصتى براى بروز استعداد و تعليم و تعلّم نداشته و نشانه آشكارى كه تفاوت ميان انبياء و ائمه معصومين عليهم السلام و عامّه مردم را اثبات مىكند اين است كه مسئله نبوّت و جانشينى انبيا- همانگونه كه در مورد اهل بيت عليهم السلام وجود دارد- خالى از اثبات شايستگى و خارج شدن از آن با موفّقيت در دنيا مىباشد. مسئله با توجّه به مسائل قبل كه ذكر شد منتفى است.
تفكّرى كه قائل به يكسان بودن انبياى عامّه مىباشد و ائمّه را همچون ساير انسانها مىپندارد و آزمايش و امتحان را براى آنها الزامى مىداند، عقيدهاى است بس گمراه كه با آيات قرآن كريم و حكمت آفرينش مخالفت دارد. خداوند متعال ابتدا خورشيد را به صورت كرهاى نيافريد تا اينكه پس از آفرينشش دستور برافروخته شدن را