خلفاى عبّاسى پيوسته مى‌كوشيدند به هنگام شهادت يكى از ائمه پى ببرند كه جانشين او كيست؟ به همين علّت ائمه عليهم السلام نيز به هنگام احساس خطر بر جانشين خود او را پنهان مى‌كردند تا وقتى كه خطر از بين برود.

از ديگر سو احاديثى كه در باره حضرت مهدى (عج) وارد شده، از خاور تا باختر را فرا گرفته است و دانشمندان مى‌دانند كه مهدى دوازدهمين جانشين است و اگر بگوييم كه زمامداران عبّاسى چيزى از اين احاديث نمى‌دانستند، نا معقول مى‌نمايد. از همين روست كه مى‌بينيم آنان پيوسته و با هر وسيله‌اى مى‌كوشند تا نور الهى را فرو نشانند امّا هيهات...

به اين دليل است كه معتمد عبّاسى، به هنگام شدت گرفتن بيمارى امام تدابيرى استثنايى مى‌انديشد.

پس از آنكه امام چشم از جهان فرو مى‌بندد، معتمد دستور مى‌دهد خانه او را بازرسى كنند و كنيزانش را زير نظر بگيرند. او نمى‌دانست خداوند خود رساننده فرمان و كار خويش است و امام منتظر بيشتر از پنج سال است كه به دنيا آمده و از ديد جاسوسان مخفى شده است و برگزيدگان شيعه با وى بيعت كرده‌اند..

بدين گونه امام بواسطه زهر معتمد شهيد شد. [١]

[١] - حياة الامام العسكرى، ص ٢٦٧ به نقل از ارشاد ص ٣٨٣.