احكام مقدمات نماز - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٣٣ - ٢- شرايط لباس نمازگزار

رأيته رطباً قطعت وغسلته ثمّ بنيت على الصلاة لأنّك لا تدري لعلّه شي‌ء واقع عليك، فليس ينبغي أن تنقض اليقين بالشكّ أبداً» [١].

«نماز را قطع مى‌كنى و اعاده مى‌كنى در صورتيكه در محلّى از لباست، اوّل شك كرده‌اى و سپس نجاست را ديده‌اى. امّا اگر اوّل شك نداشته‌اى و بعد لباست را ديده‌اى، نماز را قطع مى‌كنى و لباس را مى‌شويى، سپس بنابر ادامه نماز مى‌گذارى چون نمى‌دانى شايد چيزى به تو رسيده باشد، پس شايسته نيست به هيچ وجه يقين خود را به شك نقض نمايى.

٤- از امام صادق عليه السلام سؤال شد درباره مردى (شخصى) كه ادرار مى‌كند، پس قطره‌اى ازبول به بدنش اصابت مى‌كند و او نماز مى‌خواند و بعداز نماز به ياد مى‌آورد كه بدنش را نشسته است؟ امام عليه السلام فرمود:

«يغسلها ويعيد الصلاة» [٢].

«بول را بشويد و نمازش را اعاده نمايد.»

٥- ابوبصير از امام صادق عليه السلام نقل مى‌كند كه فرمود:

«إن أصاب ثوب الرجل الدم فصلّى فيه وهو لا يعلم فلا إعادة عليه، وإن هو علم قبل أن يصلّي فنسي وصلّى فيه فعليه الإعادة» [٣].

«اگر خون به جامه مردى (شخصى) برسد و او نداند و با آن نماز بخواند، اعاده ندارد، امّا اگر قبل از نماز بداند ولى فراموش كند و با آن نماز بگزارد، اعاده نماز واجب است.»

٦- امام على عليه السلام فرمود: