احكام مقدمات نماز - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٢٢ - تفصيل احكام
٥- وجوب روبه قبله كردن در هنگام اضطرار مانند نماز خوف ساقط مىشود، و همچنين در هنگاميكه انسان مجبور شود در حالت سواره نماز بخواند، و همچنين در ذبح حيوان چموش و يا ساقط شده در چاه.
٦- كسى كه عمداً روبه قبله نماز نخواند، بايد نمازش را اعاده نمايد، امّا كسى كه تعمّد نداشته امّا جهت قبله را نمىدانسته و وقت نماز هم تنگ شده باشد، يا قبله را فراموش كرده باشد، يا اينكه قبله را جستجو كرده امّا اشتباه كرده و اندكى از قبله منحرف شده مانند اينكه بين مشرق و مغرب نماز خوانده براى كسى كه قبله او به طرف جنوب يا شمال قرار داشته است [١]، در اين صورت نماز او صحيح بوده و اعاده ندارد، امّا اگر پشت به قبله نماز خوانده يا براى كسى كه قبله او سمت جنوب است، به سوى مشرق يا مغرب نماز خوانده است، اگر وقت باقى باشد بايد نماز را اعاده كند و اگر وقت فوت شده است، اعاده ندارد.
٧- كسى كه درباره قبله تفحّص و جستجو كرده امّا اشتباه نموده و پشت به قبله يا كاملًا به سمت راست يا چپ قبله نماز گزارده باشد، پس اگر در وقت، قبله را تشخيص داد، نمازش را اعاده كند و گرنه نمازش صحيح است، امّا احتياط اقتضا مىكند كه در هر دو صورت اعاده كند. شخص جاهل و فراموشكار و غافل نيز همين حكم را دارد، اگرچه احتياط به اعاده در وقت، در اين جا مؤكّدتر است و اين احتياط در مورد جاهل به حكم نبايد ترك شود.
٨- اگر در اثناى نماز معلوم شد كه از قبله انحراف دارد، پس اگر
[١] - به عبارت ديگر انحراف از قبله در هر دو طرف آن، بين طرف چپ و راست، كمتر از ٩٠ درجهباشد.