احكام مقدمات نماز - مدرسى، سيد محمد تقى - الصفحة ١٥٣ - تفصيل احكام
بعضى از اجزاء آن مانند: دگمه و نخ و مانند آن، از اجزاء حيوان حرام گوشت باشد، حتّى آن قطعههاى كوچك مانند جوراب و كلاه و غيره در اينجا جايز نيست، امّا آنچه را از اجزاء حيوان حرام گوشت، نمازگزار در حال نماز با خود حمل مىكند اشكال ندارد.
٥- از اين حكم، پوست و پوستين خز [١] و كُرك خالص آن كه به كرك خرگوش و روباه مخلوط نشده باشد، و همچنين پوست و پوستين سنجاب [٢] استثنا شده است يعنى نماز در پوست خز و سنجاب جايز است.
٦- كسى كه از روى جهل در اجزاء حيوان حرام گوشت نماز بخواند، بنابر اقوا نماز او صحيح است.
٧- امّا كسى كه فراموش كرده است، بنابر احتياط بايد نماز را اعاده كند.
٨- امّا در لباسى كه شك دارد آيا از اجزاء حرام گوشت تهيه شده يا از غير آن، نماز اشكال ندارد.
[١] - خَزْ به سكون زا، ظاهراً همان (قندس) است كه حيوانى است دريايى پستاندار، از راسته جوندگان، داراى دُم دراز و پر مو و قوى با رنگ سرخ تيره، قهوهاى يا خاكسترى و داراى پوست گرانبها است. گاهى به خود پوست يا پوستين، خز گفته مىشود.
(جواهر الكلام، باب لباس المصلّى. المنجد فى اللغه)
[٢] - سنجاب حيوانى است بزرگتر از موش بزرگ، به اندازه گربه كوچك، از راسته پستانداران جونده با دُم دراز و پر پشم كه به چالاكى به روى درختان مىپرد و از پوست او، پوستين مىسازند، رنگ آن نيلى تيره و خاكسترى است.