ترجمه تفسیر المیزان - علامه طباطبایی - الصفحة ٥٠٣

(خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ) را قرائت نمود[١].

مؤلف: و در اين معنى روايات بسيارى از رسول خدا ٦ از طريق اهل سنت رسيده است.

و نيز در همان كتاب است كه ابن ابى الدنيا در كتاب مكارم اخلاق از ابراهيم بن ادهم روايت كرده كه گفت: بعد از آنكه آيه‌(خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ) نازل شد، رسول خدا ٦ فرمود: من مامور شدم به اينكه اخلاق متوسط مردم را اتخاذ كنم‌[٢].

و نيز مى‌نويسد: ابن جرير از ابن زيد روايت كرده كه گفت: وقتى آيه‌(خُذِ الْعَفْوَ وَ أْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ أَعْرِضْ عَنِ الْجاهِلِينَ) نازل شد رسول خدا ٦ عرض كرد: پروردگارا اين دستور با غضب چطور قابل امتثال است؟ لذا آيه نازل شد:(وَ إِمَّا يَنْزَغَنَّكَ مِنَ الشَّيْطانِ نَزْغٌ ...)[٣] مؤلف: در اين روايت اشكالى است كه ممكن است آن را به آنچه كه در تفسير آيه گذشت توجيه كنيم.

و در تفسير قمى، در ذيل آيه بالا مى‌گويد: معصوم (ع) فرموده: اگر از ناحيه شيطان چيزى و وسوسه‌اى در دلت افتاد پس پناه ببر به خدا كه او شنوا و دانا است‌[٤].

و در الدر المنثور است كه ابن مردويه از جابر بن عبد اللَّه روايت كرده كه گفت: از رسول خدا ٦ شنيدم كه آيه‌(إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ ...)، را با الف مى‌خواند[٥].

و در كافى به سند خود از ابى بصير از امام صادق (ع) روايت كرده كه گفت: از آن حضرت معناى آيه‌(إِذا مَسَّهُمْ طائِفٌ مِنَ الشَّيْطانِ تَذَكَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ) را پرسيدم، حضرت فرمود: در باره بنده‌اى است كه تصميم مى‌گيرد گناهى مرتكب شود، ناگهان بياد خدا افتاده و خوددارى مى‌كند، و اين است معناى:(تَذَكَّرُوا فَإِذا هُمْ مُبْصِرُونَ)[٦].

مؤلف: اين روايت را عياشى نيز از ابى بصير و على بن ابى حمزه و زيد بن ابى اسامه‌

[١] الدر المنثور ج ٣ ص ١٥٤

[٢] الدر المنثور ج ٣ ص ١٥٣

[٣] الدر المنثور ج ٣ ص ١٥٤

[٤] تفسير قمى ج ١ ص ٢٥٣

[٥] الدر المنثور ج ٣ ص ١٥٥

[٦] كافى ج ٢ ص ٤٣٤ ح ٧