شبهه سوم -. اين است كه مىگويند: در مقابل اين همه سلاحهاى نيرومند و مدرن، شمشير امام زمان (عليه السلام) چگونه مىتواند مقاومت كند؟
جواب: اين است كه اولا شمشير در روايات بعنوان سمبل ذكر شده است، نه اينكه خصوصيتى در آن بوده باشد.
ثانيا: اگر بنا باشد، خرق عادت در كار باشد آن وقت شمشير امام زمان (عليه السلام) با اراده پروردگار، كار خود را مىكند و تمام قدرتها را از سلاحهاى نيرومند سلب گردد و همانند آهن پاره هاى بى مصرف، به درد نمىخورد و چون مهدى (عليه السلام) مؤيد به نصرت پروردگار است در پيروزى وى چيزى مانع نگردد و در روايت محمد بن مسلم آمده است كه گفت: شنيدم از حضرت باقر (عليه السلام) كه مىفرمود:
" قائم ما بوسيله ترس (كه در دل دشمنانش افتد) يارى شود و به نصرت خداوندى تأييد گردد. " (٢٩) ثالثا: وقتى نظامى و غير نظامى همه ناراحت و از زندگى سير شدند، وقتى كه صداى يك رهبر الهى، يك رهبر آسمانى دادگستر و نجات دهنده بشر، به گوششان رسيد، آن وقت همگان از نظامى و غير نظامى به سوى او مىشتابند و فرمانده و نظامى با اسلحه تسليم مىشوند چنان كه در جنگها ديده شده است كه گروهى بيشتر و مجهزتر در اثر نارضايتى و ناراحتى، تسليم گروه ضعيف و كمترى شده اند.
مورخ شهير، بلاذرى متوفى سال ٢٧٩ ه‍ ق در كتاب " فتوح البلدان " ميگويد:
در زمان خلافت عمر بن الخطاب، هرقل امپراطور روم لشگريان خود را براى جنگ با مسلمانان جمع كرد. در آن موقع مسلمانان شهر حمص را از شهرهاى شام (سوريه) فتح كرده بودند و از مردم آنجا (بر طبق معمول) جزيه گرفته بودند. جزيه را به مردم برگرداندند و گفتند: ما از يارى و دفاع شما عاجزيم. مردم حمص گفتند كه حكومت و دادگرى شما براى ما محبوبتر است

(٢٦٤)