نمايند و عشيره و منتسبين آن حضرت را گرفته حبس مىنمودند تا دلالت نمايند ايشان را به آن نور الهي تا آنكه عم او جعفر به معاونت آن جبابره ارث آن بزرگوار را به تصرف درآورده بود و حال او شبيه است به حال رسول خدا (صلى الله عليه وآله و سلم) در زمان غيبت او در شعب ابى طالب و رفتن به جانب غار بلكه اين بزرگوار اشبه به حال موسى بن عمران بود كه كهنه اعلام نموده بودند به فرعون كه پيغمبرى از بنى اسرائيل مبعوث مىشود كه سبب زوال ملك و سلطنت تو خواهد شد و فرعونيان شب و روز در تفحص حال آن مولود بودند وبدين جهت اطفال صغار زياد از بنى اسرائيل به قتل رساندند. هكذا جبابره كه در زمان ائمه طاهرين (عليهم السلام) بودند بواسطة علم ايشان بصدق قول پيغمبر صادق الوعد (صلى الله عليه وآله و سلم) و حضرت امير المؤمنين على (عليه السلام) كه اخبار فرموده بودند كه مهدى موعود (عليه السلام) خليفه دوازدهم در صلب حسين (عليه السلام) ظهور خواهد كرد و دولت و سلطنت باطله ايشان را زايل خواهد نمود لهذا آباء طاهرين او را هميشه در حبس خود نگاه مىداشتند كه تا زمان ولادت آن نور الهى برسد و او را بقتل آورند و ايمن شوند از زوال سلطنت باطله خودشان و آنچه تدبير نمودند و در مقام اطفاء آن نور برآمدند ممكن نشد وخداوند حفظ نمود نور خود را و در ظل حمايت خود نگاهداشت چنان كه موسى را حفظ نمود تا آنكه به وجود مقدس او از ظالمين انتقام بكشد.
شبهه پنجم:
شبهه خامسه آنكه بنابر مذهب امامية حال ائمه مانند حال انبياء و رسل است چنان كه بر خدا لازم است كه دفع ظلم و اذيت از انبياء نمايد تا آنكه اقامه نمايند به تبليغ شريعت كه بواسطة آن حاصل شود آنچه درباره مكلفين لطف است هم چنين لازم و واجب على الله است كه دفع ظلم و اذيت از امام (عليه السلام) نمايد تا آنكه او غايب نشود و قيام نمايد به امر امامت كه به سبب او

(١٢٩)