بازاريابى شبكه اى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٧ - فصل ششم پرسشها و پاسخها
علاوه بر اين كه مجلس شوراى اسلامى اخيراً (در تاريخ ٤/ ٥/ ١٣٨٤) فوريّت طرح ممنوعيّت بازاريابى شبكهاى را از تصويب نمايندگان گذراند. [١]
سؤال هشتم- با توجّه به مذمّت بيكارى و تنپرورى در اسلام، و عدم اشتغال تعداد زيادى از جوانان، و هزينههاى سنگين زندگى در عصر و زمان ما، چرا از عضويّت جوانان در اين گونه فعاليّتهاى اشتغالزا، كه باعث به حركت درآمدن چرخه زندگى مشتريان آن مىشود، ممانعت مىكنيد؟
جواب: درست است كه بيكارى براى كسانى كه قادر بر كار و فعاليّت هستند مذموم و ناپسند است، ولى اشتغال به كارهاى حرام و ناشايست، از آن مذمومتر است.
از ديدگاه اسلام هدف وسيله را توجيه نمىكند؛ يعنى براى رسيدن به هدف مقدّس، نمىتوان از مقدّمات نامقدّس سود جست، بلكه بايد با وسائلى مقدّس، به هدف مقدّس نائل شد. بنابراين، عدم اشتغال جوانان مجوّز آلوده شدن به فعاليّتهاى مرموز مذكور، كه شبيه قمار و بختآزمايى و اكل مال به باطل و كلاهبردارى است، نمىشود. به تعبير روشنتر، اين كار نيست؛ بلكه يك نوع بيكارى خطرناك است. علاوه بر اين، فعاليّتهاى مورد بحث، هر چند ممكن است براى گروهى به
[١] شرح اين مطلب را در روزنامه رسالت به تاريخ ٤/ ٣/ ٨٤، و روزنامههاى اطّلاعات، همشهرى، قدس و خراسان كه در ٥/ ٣/ ٨٤ منتشر شده، مطالعه فرماييد.