بازاريابى شبكه اى - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٢ - ٤- بختآزمايى و لاتار
يك از آن ده نفر بيرون مىآوردند، هفت چوبه برنده به نام هر كس مىافتاد سهمى از گوشت بر مىداشت، (هر كدام ١٧) و پولى در برابر آن نمىپرداخت، ولى آن سه نفر كه تيرهاى بازنده را دريافت داشته بودند، بايد هر كدام ١٣ قيمت حيوان را بپردازند، بىآن كه سهمى از گوشت داشته باشند، اين چوبههاى تير را «ازلام» جمع «زلم» (بر وزن قلم) مىناميدند. اسلام خوردن اين گوشتها را تحريم كرده (و آن را در رديف خوردن خون و خوك و مردار و مانند آن قرار داد). البتّه نه به خاطر اين كه اصل گوشت حرام بوده باشد، بلكه به خاطر اين كه جنبه قمار و بختآزمايى دارد. روشن است كه تحريم قمار و مانند آن اختصاص به گوشت حيوانات ندارد، بلكه در هر چيزى انجام گيرد ممنوع است، و تمام زيانهاى فعاليّتهاى حساب نشده اجتماعى، و برنامههاى خرافى در آن جمع مىباشد».
آيا آنچه در شركتهاى مورد بحث انجام مىشود تفاوتى با آنچه در بالا آمد دارد؟ نه تنها تفاوت ندارد، بلكه در بختآزمايىهاى نو و جديد، قبح و زشتى كار بيشتر است. زيرا در مثالى كه در تفسير آيه شريفه مطرح شد، پول ١٣ شركت كنندگان نصيب ٢٣ ديگر مىشود، در حالى كه در شركتهاى مورد بحث، پول ٩١٠ شركت كنندگان به جيب اين مؤسّسات كلاهبردار مىريزد، و ١١٠ آن نصيب بعضى از شركت كنندگان ديگر مىشود!