ارتباط با ارواح - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٨ - بازگشت به زندگى جديد از نظر قرآن

از «مرگ اوّل» همان حالت قبل از زندگى اين جهان است كه انسان به صورت موجودى بى‌جان (خاك) بوده و سپس لباس زندگى به اندامش پوشانيده شده، و اگر تعبير به «ميراندن» شده، به اصطلاح علمى از باب «تغليب» است.

(منظور از تغليب اين است كه هنگام نام بردن از دو چيز با هم، تعبير اصلى را از يكى از آن‌دو انتخاب كرده و هر دو را با يك عبارت ذكر كنند؛ مثلًا به جاى اين كه گفته شود: «شمس» و «قمر» گفته مى‌شود: «قمرين» و به جاى اينكه گفته شود اب (پدر) و ام (مادر)، گفته مى‌شود: «ابوين».

در اينجا نيز به جاى اين كه گفته شود: يك مرتبه مرده بودن و يك مرتبه ميراندن، دو مرتبه ميراندن ذكر شده است.

(دقّت كنيد!)

شاهد زنده و گوياى اين معنى جمله ديگر آيه است؛ زيرا تعداد احياء و زنده شدن در اين آيه صريحاً دو مرتبه ذكر شده در حالى كه اگر حيات جديدى در اين دنيا داشته باشيم، به ضميمه حيات آخرت، مجموعاً سه بار «زنده شدن» خواهيم داشت.

بنابراين آيه فوق نيز از آياتى است كه تناسخ را ابطال مى‌كند.