گزيده تحف العقول - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٧٢

. من بيم دار و از ديگرى پروا مدار ، [كه] بازگشت به سوى من است.

٣٠١.يا موسى! عَجِّلِ التَّوبَةَ وأخِّرِ الذَّنبَ وتَأَنَّ فِي المَكثِ بَينَ يَدَىَّ فِي الصَّلاهِ ولاتَرجُ غَيري؛

.اى موسى! به توبه شتاب كن ، گناه را به تأخير افكن ، و در نماز ، در برابرمن ، به آرامش و آهستگى درنگ كن ، و بجز من به كسى اميد مدار.

٣٠٢.يا موسى! نافِس فِي الخَيرِ أهلَهُ فَإنَّ الخَيرَ كَاسمِهِ ودَعِ الشَّرَّ لِكُلِّ مَفتونٍ

.اى موسى! در كار خير با نيكوكاران مسابقه گزار ؛ زيرا «خير» ، چون نام خود ، نيكوست و شرّ را به هر كس كه فريفته آن است ، واگذار.

٣٠٣.يا موسى! أطِبِ الكَلامَ لِأهلِ التَّركِ لِلذُّنوبِ وكُن لَهُم جَليسا وَاتَّخِذهُم لِغَيبِكَ إخوانا؛

.اى موسى ! با كسانى كه از گناهان مى پرهيزند ، سخن پاكيزه گوى و با آنان همنشين باش و ايشان را دوستان ايّام غيبت خويش [كه درحضور و غياب يكسان اند] برگزين.

٣٠٤.يا موسى! اِجعَل لِسانَكَ مِن وَراءِ قَلبِكَ تَسلَم وأكثِر ذِكري بِاللَّيلِ وَالنَّهارِتَغنَم؛

.اى موسى! زبانت را پسِ دلت قرار ده تا سالم مانى ، و شب و روز ، مرا بسيار ياد كن تا سود ببرى.

٣٠٥.يا موسى! اُنظُر إلَى الأرضِ فَإنَّها عَن قَريبٍ قَبرُكَ . . . اِبكِ عَلى نَفسِكَ ما كُنتَ فِي الدُّنيا؛

.اى موسى! به زمين بنگر كه به زودى گورِ تو باشد . . . و تا دردنيا هستى ، بر خويشتن زارى كن.