گزيده تحف العقول - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٣٤
٣ . سخنان امام حسن عليه السلام
٨١.قيلَ : فَمَا الدَّنِيَّةُ؟ قالَ : النَّظَرُ فِي اليَسيرِ ومَنعُ الحَقيرِ؛
.پرسيدند : فرومايگى چيست؟ فرمود : «خُرده بينى و دريغ كردن اندك».
٨٢.قيلَ : فَمَا الشُّحُّ؟ قالَ : أن تَرى ما في يَدَيكَ شَرَفاً وما أنفَقتَهُ تَلَفاً؛
.پرسيدند : بخل چيست؟ فرمود : «آنچه را در دست خود ببينى [و نگهدارى] ، مايه شرف پندارى و آنچه را انفاق كنى ، از دست رفته بدانى.
٨٣.قيلَ فَمَا الفَقرُ؟ قالَ : شَرَهُ النَّفسِ إلى كُلِّ شَيءِ؛
.پرسيدند : نيازمندى چيست؟ فرمود : «آزمندى نفس به هر چيز».
٨٤.ما تَشَاوَرَ قَومٌ إلاّ هُدُوا إلى رُشدِهِم؛
.هيچ مردمى با هم مشورت نمى كنند ، مگر آن كه به راه پيشرفتِ خويش رهنمون خواهند شد.
٨٥.اَللَّومُ أن لاتَشكُرَ النِّعمَةَ؛
.فرومايگى اين است كه سپاسِ نعمت نگزارى.
٨٦.اَلقَريبُ مَن قَرَّبَتهُ ، المَوَدَّةُ وإن بَعُدَ نَسَبُهُ ، والبَعيدُ مَن باعَدَتهُ المَوَدَّةُ وإن قَرُبَ نَسَبُهُ؛
.خويشاوند ، كسى است كه دوستى ، او را به آدمى نزديك ساخته ، گرچه