گزيده تحف العقول - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٦٢

. دو گروه هرگز با يكديگر درگير نشوند ، مگر آن كه با گذشت ترينِ آن دو پيروز شود.

٢٤٥.اَلسَّخِيُّ يَأكُلُ مِن طَعامِ النّاسِ لِيَأكُلوا مِن طَعامِهِ وَالبَخيلُ لايَأكُلُ مِن طَعامِ النّاسِ لِئَّلاّ يَأكُلُوا مِن طَعامِهِ؛

.سخاوتمند از خوراك مردم بخورد تا مردم از خوراكش بخورند ، و بخيل از خوراك مردم نخورَد تا از خوراكش نخورند.

٢٤٦.عَونُكَ لِلضَّعيفِ مِن أفضَلِ الصَّدَقَةِ؛

.يارىِ تو به ناتوان ، از بهترينِ صدقه هاست.

٢٤٧.إنَّ شَرَّ النّاسِ مَن مَنَعَ رِفدَهُ وأكَلَ وَحدَهُ وجَلَدَ عَبدَهُ؛

.بدترينِ مردم ، كسى است كه از ميهمانش دريغ دارد و تنها بخورد وبنده اش را تازيانه زند.

٢٤٨.أحسِنِ الظَّنَّ بِاللّه ِ فَإنَّ مَن حَسُنَ ظَنُّهُ بِاللّه ِ كانَ اللّه ُ عِندَ ظَنِّهِ؛

.به خداوند خوش گمان باش ؛ زيرا هر كه به خدا خوش گمان است ، خدا با همان گمانى كه به خدا دارد ، با اوست.

٢٤٩.لَيسَ لِبَخيلٍ راحَةٌ ، ولا لِحَسودٍ لَذَّةٌ ، ولا لِمُلوكٍ وَفاءٌ ، ولا لِكَذوبٍ مُرُوَّةٌ؛

.بخيل را آسايش نيست ، و حسود را لذّت نيست ، و پادشاهان را وفا نيست ، و دروغزن را مروّت نيست.

٢٥٠.مَن رَضِيَ بِالقَليلِ مِنَ الرِّزقِ قُبِلَ مِنهُ اليَسيرُ مِنَ العَمَلِ؛

.هر كس به اندكْ روزى خرسند است ، اندك كردارى از او پذيرفته شود.