گزيده تحف العقول - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٦٥

١١ . سخنان امام هادى عليه السلام

٢٦١.إنَّ اللّه َ إذا أرادَ بِعَبدٍ خَيرا إذا عُوتِبَ قَبِلَ؛

.چون خداوند خير بنده اى را بخواهد ، هرگاه [آن بنده] مورد گلايه واقع شود ، بپذيرد.

٢٦٢.إنَّ للّه ِِ بُقاعاً يُحِبُّ أن يُدعى فيها فَيَستَجيبُ لِمَن دَعاهُ؛

.خداوند را بقعه هايى است كه دوست دارد در آنها دعا شود تا دعاى كسى را كه وى را خوانده است ، به اجابت رسانَد.

٢٦٣.مَنِ اتَّقَى اللّه َ يُتَّقى ، ومَن أطاعَ اللّه َ يُطاعُ؛

.هر كه از خدا پروا كند ، از او پروا كنند [و حرمتش را نگه دارند] و هر كه ازخدا فرمان بَرد ، فرمانش بَرند.

٢٦٤.مَن أطاعَ الخالِقَ لَم يُبالِ سَخَطَ المَخلوقِينَ؛

.هر كه از آفريدگار فرمان بَرد ، از خشم آفريدگان پروا ندارد.

٢٦٥.مَن كانَ عَلى بَيِّنَةٍ مِن رَبِّهِ هانَت عَلَيهِ مَصائِبُ الدُّنيا و لَو قُرِضَ ونُشِرَ؛

.هر كه را از جانب پروردگارش حجّتى باشد ، هرچند مصيبت هاى دنيا او را با قيچى تكّه تكّه كنند و پراكنده اش سازند ، بر او سبُك آيد.

٢٦٦.اَلشاكِرُ أسعَدُ بِالشُّكرِ مِنهُ بِالنِّعمَةِ الَّتي أوجَبَتِ الشُّكرَ لِأنَّ النِّعَمَ مَتاعٌ وَالشُّكرَ نِعَمٌ