گزيده تحف العقول - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٦٩

٢٨٥.خَصلَتانِ لَيسَ فَوقَهُما شَى ءٌ : الإيمانُ بِاللّه ِ ونَفعُ الإخوانِ؛

.دو خصلت است كه وراى آن دو ، چيزى نباشد : ايمان به خدا و سودرساندن به برادران.

٢٨٦.جُرأةُ الوَلَدِ عَلى والِدِهِ في صِغَرِهِ تَدعُو إلَى العُقوقِ في كِبَرِهِ؛

.گستاخى فرزند بر پدر خود در خُردى ، به عاقّ او در بزرگى انجامد.

٢٨٧.اَلتَّواضُعُ نِعمَةٌ لايُحسَدُ عَلَيها؛

.فروتنى ، نعمتى است كه بر آن حسد نبرند.

٢٨٨.مَن وَعَظَ أخاهُ سِرّا فَقَد زانَهُ ومَن وَعَظَهُ عَلانِيَةً فَقَد شانَهُ؛

.هر كه برادرش را نهانى پند دهد ، او را آراسته است ، و هر كه برادرش را درحضور ديگران پند دهد ، او را سرافكنده كرده است.

٢٨٩.ما أقبَحَ بِالمُؤمِنِ أن تَكونَ لَهُ رَغبَةٌ تُذِلُّهُ؛

.چه زشت است براى مؤمن ، به چيزى دل بندد كه خوارش سازد.

٢٩٠.لَيسَتِ العِبادَةُ كَثرَةَ الصّيامِ وَالصَّلوةِ وإنَّمَا العِبادَةُ كَثرَةُ التَّفَكُّرِ في أمرِ اللّه ِ؛

.عبادت به بسيارىِ روزه و نماز نيست . همانا عبادت ، انديشيدنِ بسيار در كار خداوند است.