گزيده تحف العقول - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٣

. را به تو نزديك و نزديك را به تو دور مى نماياند.

١٢٦.إيّاكَ ومُصاحَبَةَ الأحمَقِ فَإنَّهُ يُريدُ أن يَنفَعَكَ فَيَضُرُّكَ؛

.مبادا با بى خرد همنشين شوى كه چون خواهد به تو سودى رسانَد ، زيان مى رسانَد.

١٢٧.اَلمُؤمِنُ مِن دُعائِهِ عَلى ثَلاثٍ : إمّا أن يُدَّخَرَ لَهُ وإمّا أن يُعَجَّلَ لَهُ و إمّا أن يُدفَعَ عَنهُ بَلاءٌ يُريدُ أن يُصيبَهُ؛

.مؤمن از دعاى خود به يكى از اين سه نتيجه دست يابد : يا برايش ذخيره مى گردد ، يا در دنيا برآورده مى شود ، و يا بلايى را كه مى خواهد به او برسد ، از او باز داشته مى شود .

١٢٨.ثَلاثٌ مُنجِياتٌ لِلمُؤمِنِ : كَفُّ لِسانِهِ عَنِ النّاسِ وَاغتِيابِهِم ، وإشغالُهُ نَفسَهُ بِما يَنفَعُهُ لاِخِرَتِهِ ودُنياهُ ، و طُولُ البُكاءِ عَلى خَطيئَتِهِ؛

.سه چيز مؤمن نجات بخش است : بازداشتنِ زبانش از مردم و ازغيبت كردن آنانْ ، و وا داشتن خود به آنچه در آخرت و دنيايش سود دهد ، و بسيار گريستن بر گناهان خويش.

١٢٩.نَظَرُ المُؤمِنِ في وَجهِ أخيهِ المُؤمِنِ لِلمَوَدَّةِ والمَحَبَّةِ لَهُ عِبادَةٌ؛

.نگاه كردن مؤمن به چهره برادر ايمانى خود از راه دوستى و محبّت به او ، عبادت است.

١٣٠.ما مِن شَى ءٍ أحَبَّ إلَى اللّه ِ بَعدَ مَعرِفَتِهِ مِن عِفَّةِ بَطنٍ وفَرجٍ؛

.چيزى نزد خدا ، پس از شناخت او ، محبوب تر از بازداشتن شكم وعورت [از حرام] نيست.