گزيده تحف العقول - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٤٠
٥ . سخنان امام سجّاد عليه السلام
١١١.وأمّا حَقُّ بَصَرِكَ فَغَضُّهُ عَمّا لايَحِلُّ لَكَ وتَركُ ابتِذالِهِ إلاّ لِمَوضعِ عِبَرَةٍ تَستَقبِلُ بِها بَصَرا أو تَستَفيدَ بِها عِلماً ، فَإنَّ البَصَرَ بابُ الاِعتِبارِ؛
.حقّ چشمت اين است كه آن را از آنچه بر تو حلال نيست ، فروبندى و مبتذلش نسازى [و به كارش نبرى] ، مگر براى جاى عبرت آموزى كه ديده ات را با آن بينا كنى يا به وسيله آن از دانشى بهره مند شوى ؛ زيرا چشم ، دروازه عبرت آموزى است.
١١٢.وأمّا حَقُّ بَطنِكَ فَأن لاتَجعَلَهُ وِعاءً لِقَليلٍ مِنَ الحَرامِ ولالِكَثيرٍ وأن تَقتَصِدَ لَهُ فِي الحَلالِ ولاتُخرِجَهُ مِن حَدِّ التَّقوِيَةِ إلى حَدِّ التَّهوينِ وذِهابِ المُرُوَّةِ؛
.حقّ شكمت اين است كه آن را ظرف حرام ، كم باشد يا بسيار ، نسازى واز حلال هم به اندازه بدو دهى ، و از حدّ نيرو بخشى به مرز شكم خوارگى [١] و فقدان مرادنگى اش نكشانى.
١١٣.فَأمّا حَقُّ الصَّلاةِ فَأن تَعلَمَ أنَّها وِفادَةٌ إلَى اللّه ِ وأنَّكَ قائِمٌ بَينَ يَدَىِ اللّه ِ؛
[١] تهوين ، خوار شدن به خاطر شكم است كه از آن به «شكم خوارگى» تعبير مى شود و چنان است كه آدمِ شكم پرست در برابر خواهش شكم ، خوار و بى طاقت باشد و براى ارضاى شكم خود ، به هر پستى اى تن دهد .