گزيده تحف العقول - ابن شعبه حرّاني - الصفحة ٢٩

٤٦.مَن دَخَلَ مَداخِلَ السُّوءِ اتُّهِمَ؛

.هر كه به جايگاه هاى نامناسب رود ، متّهم شود.

٤٧.أى بُنَيَّ! لاتُؤيِس مُذنِباً ، فَكَم مِن عاكِفٍ عَلى ذَنبِهِ خُتِمَ لَهُ بِخَيرٍ؛

.پسر عزيزم! هيچ گنهكارى را نااميد مكن . چه بسيار گناه آلوده اى كه عاقبتى نيكو يافته است.

٤٨.مَن تَحَرَّى الصِّدقَ خَفَّت عَلَيهِ المُؤَنُ؛

.هركه در پىِ راستى بكوشد ، سبك بار شود.

٤٩.ألا ومَن تَورَّطَ في الاُمورِ غَيرَ ناظِرٍ في العَواقِبِ فَقَد تَعَرَّضَ لِمُفضِحاتِ النَّوائِبِ؛

.آگاه باشيد كه هر كس بى فرجام نگرى ، خود را در كارها افكند ، با پيشامدهاى رسواكننده روبه رو شود.

٥٠.اَلتَّدبيرُ قَبلَ العَمَلِ يُؤمِنُكَ النَّدَمَ؛

.عاقبت انديشى پيش از اقدام به كار ، تو را از پشيمانى باز مى دارد.

٥١.مَنِ استَقبَلَ وُجُوهَ الآراءِ عَرَفَ مَواقِفَ الخَطَاءِ؛

.هر كه به پيشواز نظرهاى گوناگون برود ، جايگاه هاى خطا را بشناسد.

٥٢.إيّاكَ والخَديعَةَ فَإنَّها مِن خُلُقِ اللِّئامِ؛

.از نيرنگ بپرهيز ، كه خوى فرومايگان است.

٥٣.عِزُّ المُؤمِنِ غِناهُ عَنِ النّاسِ؛

.عزّت مؤمن ، بى نيازى او از مردم است.

٥٤.لَيسَ مَعَ قَطيعَةِ الرَّحِمِ نِماءٌ؛

.با گسستن پيوند ، خويشاوندىِ آدمى را رشدى (وفايده اى) نيست .

٥٥.كَثرَةُ الزِّيارَة تُورِثُ المَلالَةَ؛