فرهنگ نامه بصيرت

فرهنگ نامه بصيرت - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٥

٤ / ٤

عبرت آموختن

قرآن

«پس آيا در زمين سير نمى كنند تا براى ايشان ، دل هايى باشد تا با آنها بفهمند يا گوش هايى [باشد]تا با آنها بشنوند ؛ زيرا در حقيقت ، ديدگانْ كور نيستند ؛ بلكه دل هايى كه در سينه هاست ، كورند» .

حديث

٦٠.امام على عليه السلام : هر كه عبرت بياموزد ، بينا مى شود .

٦١.امام على عليه السلام : در هر عبرت آموختنى ، بيناشدنى است .

٦٢.امام على عليه السلام : رحمت خدا بر آن كس كه انديشيد و عبرت گرفت ، و عبرت گرفت و بينا شد !

٦٣.امام على عليه السلام : عبرت گرفتن مداوم ، به بصيرت مى انجامد ، و باز ايستادن [از گناه و خطا] را به بار مى نشانَد .

٦٤.امام على عليه السلام ـ در خطبه اى كه روز جمعه ايراد فرمود ـ : آيا در آثارِ پيشينيان و در پدران گذشته شما ، [مايه هاى]عبرت و بصيرت نيست ، اگر خِرد مى ورزيد؟!