فرهنگ نامه بصيرت

فرهنگ نامه بصيرت - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧١

٧٠.الكافى ـ به نقل از ابو بصير ـ : از امام صادق عليه السلام در باره اين فرموده خداوند عز و جل كه : «چون وسوسه اى از جانب شيطان بديشان رسد ، بى درنگ [خدا را] به ياد مى آورند وآن گاه، بينا مى شوند»، پرسيدم . فرمود : «[معنايش اين است كه] آن بنده ، آهنگِ گناه مى كند . سپس [خدا را] يادآورمى شود ودستْ نگه مى دارد . اين است معناى فرموده او كه : «بى درنگ ، [خدا را] به ياد مى آورند و آن گاه، بينا مى شوند».

٧١.امام على عليه السلام : خداوند پاك و بلندمرتبه ، ياد [خود] را صيقل دهنده دل ها قرار داده است . گوش هاى سنگين شده دل ها ، با ياد خدا ، شنوا مى شوند و چشم هاى [كور و] تار شده دل ها به وسيله آن ، بينا مى گردند .

٧٢.امام على عليه السلام : هر كه خدا را ياد كند ، بصيرت مى يابد .

٧٣.امام على عليه السلام : ياد خدا ، روشنى بخش ديدگان و آرام بخش دل هاست .

٧٤.امام على عليه السلام : ياد [خدا] ، هدايت كننده خِردها و بينا كننده جان هاست .

٧٥.امام على عليه السلام : ياد خدا ، صيقل دهنده ديدگان [دل ها] و نورِ درون هاست .