٢٤.تأويل الآيات الظاهرة ـ به نقل از حَلَبى ، از امام صادق عليه السلام ، در باره آيه شريف «پس پليدكارى و پرهيزگارى اش را به آن ، الهام كرد» ـ : حق و باطل را به او شناسانْد ، و اين است معناى فرموده او كه: «سوگند به نفس و آن كه آن را درست كرد !» .

٣ / ٢

كتاب خدا

قرآن

«و به راستى ، پس از آن كه نسل هاى نخستين را نابود كرديم ، به موسى كتاب داديم كه [در بر دارنده] بصيرت ها و ره نمود و رحمتى براى مردم بود ، اميد كه پند گيرند» .

«و هر گاه براى آنان ، آيه اى نياورى ، مى گويند: «چرا آن را خود برنگزيدى؟» . بگو : من ، فقط از آنچه كه از پروردگارم به من وحى مى شود ، پيروى مى كنم . اين [قرآن] ، بصيرت هايى است از جانب پروردگار شما ، و براى گروهى كه ايمان مى آورند ، هدايت و رحمتى است» .

«اين [كتاب] ، براى مردم بصيرت بخش و براى قومى كه يقين دارند ، ره نمود و رحمتى است» .

حديث

٢٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : قرآن ، از گم راهى به راه مى آورَد و كورى [ـِ دل ]را بينايى مى بخشد .