يكى ديگر از واژه هاى بسيار نزديك به مفهوم بصيرت ، واژه «فرقان» است : «يَـأَيُّهَا الَّذِينَ ءَامَنُواْ إِن تَتَّقُواْ اللَّهَ يَجْعَل لَّكُمْ فُرْقَانًا .[١] اى كسانى كه ايمان آورده ايد ! اگر از خدا پروا كنيد ، براى شما فرقانى (نيروى جدا كننده حق از باطل) قرار مى دهد» . همچنين در بسيارى از روايات ، واژه هاى ديگرى همچون : عقل ، [٢] معرفت ، علم و حكمت [٣] نيز در معناى بصيرت به كار رفته اند .

٢ . بيناى مطلق

در نوزده آيه از قرآن ، خداوند متعال ، با صفت بينايى ، توصيف شده است .[٤] اين صفت ، حاكى از احاطه علمى و ذاتىِ آفريدگار بر همه چيز است . لذا برخى از روايات ، بصير را از صفات ذات خداوند دانسته اند . بنا بر اين ، بيناى مطلقْ اوست و همه چيز ، بينايى را از او دريافت مى كنند [٥] ٤٢٦ پاورقى ١) . و هر كس به او نزديك تر باشد ،

[١] انفال : آيه ٢٩ . [٢] ر . ك : دانش نامه عقايد اسلامى : ج ١ ص ١٧٥ (پژوهشى در باره معناى خِرد) . [٣] ر . ك : دانش نامه عقايد اسلامى : ج ٢ ص ٢٤٧ (پژوهشى در باره معناى دانش) . [٤] ر . ك : دانش نامه عقايد اسلامى : ج ٥ ص ٣٦٩ (فصل نهم : بصير) . [٥] . دريافت عقل از خدا ـ كه در شمارى از روايات آمده ـ ، اشاره به اين معناست (ر . ك : دانش نامه عقايد اسلامى : ج ١ ص