١٧٤.امام على عليه السلام : همانا دل ها را خواهش و روى آوردن و روى گردانى اى است . پس هر گاه خواستند و روى آوردند ، آنها را به كار گيريد ؛ چه آن كه دل ، اگر [به كارى ]مجبور گردد ، كور مى شود .

١٧٥.امام على عليه السلام : هر گاه شكم از خوردنى هاى مباح ، پُر گردد ، دل از ديدن خير و صلاح ، كور مى شود .

١٧٦.امام على عليه السلام : هر كه خود را از تجربه ها بى نياز ببيند ، فرجام ها را نمى بيند .

١٧٧.امام على عليه السلام : از شُبهه و اشتباه افكنى هاى آن بپرهيز ؛ زيرا فتنه ، چندى است كه پرده هاى خود را فرو هِشته و تاريكى اش ، ديده ها را نابينا كرده است .

١٧٨.امام على عليه السلام : چه بسا كه بينا در ديدن راه درست خويش ، خطا مى كند !

١٧٩.امام على عليه السلام : فرود آمدن تقدير ، ديده[ى بصيرت] را كور مى كند .ر .ك : دانش نامه عقايد اسلامى : ج ٢ ص ٥١٧ (بخش هفتم : موانع شناخت) .