فرهنگ نامه مهماني

فرهنگ نامه مهماني - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٩

١٧.إرشاد القلوب: مى گويند: روزى امير مؤمنان عليه السلام گريه كرد . سبب گريه اش را از او پرسيدند . فرمود : « هفت روز است كه مهمانى بر ما وارد نشده است » .

١٨.امام صادق عليه السلام : ابراهيم عليه السلام بسيار مهمان نواز بود ، به گونه اى كه اگر يك روز مهمانى نزدش نبود ، در جستجوى مهمان ، بيرون مى رفت و درِ خانه اش را مى بست و كليدها را بر مى داشت تا اين كه مهمان مى جُست .

١٩.امام صادق عليه السلام : مهماندارى ، از سنّت است .

٢٠.الكافى ـ به نقل از حسين بن عطيّه ، از امام صادق عليه السلام ـ: مكارم اخلاق ، ده تاست . پس اگر توانستى آنها را در خود داشته باشى، چنان باش؛ زيرا اين خصلت ها ، گاه در شخصى هستند و در فرزند او نيستند، و گاه در فرزند هستند و در پدرش نيستند، و گاه در برده هستند و در آزاد نيستند. گفته شد : آنها چيستند ؟ فرمود: « راستىِ نوميدى [و قطع طمع و اميد از آنچه مردم دارند] ، راستىِ زبان ، امانتدارى ، صله رحم ، مهمان نوازى... » .

٢١.امام صادق عليه السلام ـ به داوود بن سَرحان ـ: اى داوود ! مكارم اخلاق ، به يكديگر پيوسته اند . خداوند ، آنها را هر جا كه بخواهد ، قسمت مى كند. ممكن است در مرد باشند و در فرزندش نباشند، در برده باشند و در مولايش نباشند [كه اين خصلت هاى نيك ، عبارت اند از]: راستى در گفتار، راستى با مردم، [١] عطا كردن به سائل، تلافى كردن نيكى ها، امانتدارى، به جا آوردن صله رحم، نيكى كردن به همسايه و دوست، مهمان نوازى، و بالاترين آنها حيا .


[١] در مأخذ ، اين گونه آمده است ؛ امّا در بحار الأنوار به جاى «الناس» ، «البأس» آمده و «صدق البأس» ، به معناى شجاعت و دلاورى است.