٢١٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مهمان نبايد هرگاه بر قومى وارد مى شود ، آنها را به ستوه بياوَرَد . پس يا آنها را بيرون كند يا اين كه آنها ، او را بيرون كنند. [١]

٢١٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مهمان نبايد هرگاه بر قومى وارد مى شود ، كارى كند كه آنها را به ستوه بياوَرَد يا آنها ، او را به ستوه بياورند .

٢١٥.امام صادق عليه السلام : پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود: « هيچ يك از شما چندان نزد برادرش نمانَد كه او را به گناه بيندازد » . گفته شد : اى پيامبر خدا ! چگونه او را به گناه مى اندازد؟ فرمود : « تا جايى كه چيزى برايش نماند كه براى او خرج كند » . [٢]

٢١٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مهمان بر كسى كه مهمانش مى شود ، سه روز حق دارد و بيشتر از آن ، صدقه [و احسانى از جانب ميزبان] محسوب مى شود . و مهمان بايد برود تا صاحب خانه را به گناه نيندازد .

٢١٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مهمانى ، سه روز است . افزون بر آن ، صدقه است و مهمان ، بعد از سه روز بايد برود.

[١] در جامع الأخبار و بحار الأنوار ، همين گونه آمده است ، يعنى «فيُخرِجُهم أو يُخرِجوه» ؛ امّا ظاهرا درستش اين است : « فيحرجهم أو يحرجوه » با حاء ؛ يعنى «پس آنها را به سختى و گناه بيندازد يا آنها او را» . [٢] در اين شرايط ، ممكن است ميزبان در اثر به زحمت افتادن ، سخنى بر زبان آورد و يا برخوردى با مهمان كند كه پسنديده نباشد و گناه به شمار آيد .