١١٤.امام صادق عليه السلام ـ به يكى از يارانش كه با او غذا مى خورد ـ: محبّت شخص به برادرش ، از خوب خوردنش از غذاى او معلوم مى شود. من خوش دارم كه شخصْ از غذايم بخورد و حسابى (راحت) بخورد ؛ [چون] با اين كار ، مرا خوش حال مى كند .

١١٥.الكافى ـ به نقل از عنبسة بن مصعب ـ: نزد امام صادق عليه السلام رسيديم ، در حالى كه قصد رفتن به مكّه داشت . دستور داد سفره آوردند و برايمان گستردند . سپس فرمود: « بفرماييد » و ما شروع به خوردن كرديم . امام عليه السلام فرمود : « ثابت كرديد، ثابت كرديد! مى گويند: دوستىِ افراد را از خوردنشان بشناسيد » . پس، خجالتمان از بين رفت و خورديم.

١١٦.الكافى ـ به نقل از عبد الرحمان بن حجّاج ـ: همراهِ امام صادق عليه السلام غذا تناول مى كرديم كه سينىِ پلويى برايمان آوردند. ما با كُندى مى خورديم. فرمود: « نشد ! با محبّت ترين شما نسبت به ما ، كسى است كه نزد ما بهتر بخورد » . با اين حرف، من ريزه هاى سفره را هم برداشتم و خوردم. امام فرمود : « حالا شد » . و برايمان روايت كرد كه از طرف انصار ، سينىِ پلويى براى پيامبر خدا صلى الله عليه و آله هديه آوردند . پيامبر ، سلمان و مقداد و ابوذر ـ رضى اللّه عنهم ـ را هم دعوت كرد. آنها در خوردن ، كندى مى كردند. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : « نشد! با محبّت ترين شما نسبت به ما ، كسى است كه نزد ما راحت تر (حسابى تر) بخورد» . پس آنها راحت تر، به خدا خوردن ادامه دادند . امام صادق عليه السلام آن گاه ، فرمود : « خدا رحمتشان كند و از ايشان خشنود باشد و بر آنان درود فرستد ! » .