فرهنگ نامه مهماني - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٩
٢ / ٥
خدمت به مهمان
٧٩.امام على عليه السلام : از سه كار نبايد شرم كرد: خدمت كردن مرد به مهمانش ؛ از جا بلند شدن براى پدرش و معلّمش ؛ و مطالبه حق ، اگرچه اندك باشد.
٨٠.امام زين العابدين عليه السلام : كمال مروّت، خدمت كردنِ مرد ، به مهمان خويش است، چنان كه پدرمان ابراهيم عليه السلام ، خود با همسرش به مهمانانشان خدمت كردند. آيا نشنيده اى اين سخن خداوند عز و جل را: «و زن او ايستاده بود» ؟
٨١.امام صادق عليه السلام : خداوند عز و جل چهار فرشته براى نابود كردن قوم لوط فرستاد: جبرئيل، ميكائيل، اسرافيل، و كَروبيل. اين چهار فرشته ، در حالى كه دستار [بر سر و صورت خود] بسته بودند، به ابراهيم عليه السلام برخوردند و به او سلام كردند. ابراهيم عليه السلام آنها را نشناخت ؛ امّا ديد صورت زيبايى دارند . با خودش گفت : « اين عدّه را بايد خودم شخصا خدمت كنم » . ابراهيم ، آدم مهمان نوازى بود . او گوساله فربهى را براى آنان بريان كرد و برايشان بُرد . چون آن را در برابرشان نهاد «ديد دست هايشان به غذا دراز نمى شود، آنان را ناشناس يافت و از ايشان ترسى بر دل گرفت» . جبرئيل چون اين [حالت ابراهيم] را ديد ، دستار را از صورتش كنار زد . ابراهيم ، او را شناخت و گفت : « تو هستى ؟ » . گفت : « آرى » .