فرهنگ نامه مهماني

فرهنگ نامه مهماني - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٥

٢ / ٣

خوشرويى و ابراز محبّت

٧٢.امام على عليه السلام : خوش رويى ، نيمى از مهمان نوازى است .

٧٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : از اخلاق پيامبران و مؤمنان راستين ، اين است كه چون يكديگر را مى بينند ، خوش رويى مى نمايند و هرگاه به هم مى رسند ، دست مى دهند .

٧٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ بنده اى نيست كه مهمانى برايش بيايد و به صورت او [مهربانانه] بنگرد ، مگر آن كه چشم او بر آتش حرام گردد .

٧٥.امام على عليه السلام ـ در وصف مؤمن ـ: مؤمن ، ... مهمان دوست است.

٧٦.امام على عليه السلام : هيچ مؤمنى نيست كه پِچ پِچ مهمان را بشنود و از آن شاد گردد ، مگر اين كه گناهانش آمرزيده شود ، اگرچه [آن گناهان ، ]فضاى ميان آسمان و زمين را پر كرده باشند .

٧٧.امام على عليه السلام : هيچ مؤمنى نيست كه مهمان را دوست بدارد ، مگر آن كه چون از قبرش بر مى خيزد ، چهره اش مانند قرص ماه مى درخشد ، و اهل محشر مى نگرند و مى گويند : اين ، كسى جز پيامبرى مُرسل نيست! و فرشته اى مى گويد: اين ، مؤمنى است كه مهمان را دوست مى دارد و او را گرامى مى شمارد و راهى جز رفتن به بهشت ندارد.