فرهنگ نامه مهماني - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٣
٦٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اى على ! ... مهمان را گرامى بدار ، اگرچه كافر باشد . [١]
٦٧.امام على عليه السلام : مهمانت را گرامى بدار ، اگر چه حقير باشد .
٦٨.امام على عليه السلام ـ در وصيّتش به فرزندش حسن عليه السلام در هنگام وفات ـ: پسرم ! سفارش مى كنم تو را به خواندن نماز در وقتش... و گرامى داشتن مهمان !
٦٩.امام على عليه السلام ـ در ديوان منسوب به ايشان ـ: مهمان را گرامى بدار تا او را بيابى كه خبر مى دهد از آن كه بخشنده است و آن كه بخل مى ورزد و دريغ مى دارد .
٧٠.امام على عليه السلام ـ در ديوان منسوب به ايشان ـ: مهمان را تا توانى گرامى دار تا تو را خويشاوند و ميراث بَر خويش شمارد .
٧١.امام صادق عليه السلام : سه كس در قيامت از [مقرّبان] ويژه خدا عز و جل هستند : مردى كه برادرش را در راه خداى عز و جل ديدار كند ، او از زائران خداى عز و جل است ، و بر خداست كه زائرش را گرامى بدارد و هر چه را خواسته به وى بدهد ؛ و مردى كه وارد مسجد شود و نماز بخواند و به تعقيب بپردازد و در انتظار نماز بعدى بنشيند ، او مهمان خداى عز و جل است و بر خداست كه مهمانش را گرامى بدارد ؛ و حج گزار و عمره گزار كه بر خداى عز و جل وارد مى شوند ، و بر خداست كه وارد شونده بر خود را گرامى بدارد .
[١] بديهى است كه اين سخن ، ناظر به مواردى است كه معاشرت با آنها ، ممنوع و يا مكروه نيست .