است . نكته بسيار مهمى كه يادآورى آن ضرورى است ، اين كه آداب ميزبانى ، منحصر به مواردى نيست كه در روايات اسلامى بدانها اشاره شده است؛ بلكه به طور كلى ، همه اقداماتى كه در ميان اقوام مختلف براى تكريم مهمان مرسوم است ، در صورتى كه از چارچوب ارزش هاى اخلاقى و شرعى ، پا را فراتر ننهد ، مورد تأييد و تأكيد اسلام است.

دو . آداب مهمان

در فصل چهارم و پنجم اين كتاب ، آداب متعدّد ديگرى بيان شده كه مربوط به مهمان است . اين آداب نيز به دو دسته تقسيم مى شوند . دسته نخست ، امورى هستند كه سزاوار است مهمان ، آنها را انجام دهد كه عبارت اند از: ١ . پذيرش دعوت مؤمن؛ ٢ . رعايت اولويّت ها در پذيرش دعوت به مهمانى؛ ٣ . كُندى ورزيدن در پذيرفتن مهمانى هاى غفلت زا؛ ٤ . مقدّم داشتن دعوتى كه يادآور آخرت است؛ ٥ . شرط كردنِ پرهيز از تكلّف و تشريفات؛ ٦ . اجازه گرفتن براى ورود به خانه ميزبان؛ ٧ . سلام كردن هنگام ورود به خانه؛ ٨ . نشستن در جايى كه ميزبان پيشنهاد مى كند؛ ٩ . احترام پذيرى؛ ١٠ . گشودن روزه مستحبّى؛ ١١ . خوب خوردن؛