مقامات حضرت فاطمه« عليها السلام» در كتاب و سنت
(١)
فهرست
٥ ص
(٢)
مقدمه استاد شيخ محمد سند
٩ ص
(٣)
ترجمه مقدمه استاد شيخ محمد سند
١٠ ص
(٤)
مقدمه محقق و مقرر
١١ ص
(٥)
مقام اول منزلت فاطمه عليها السّلام در قرآن
١٥ ص
(٦)
مقام دوم فاطمه عليها السّلام و حجت بودن آن حضرت بر ائمه و انبياى الهى
١٧ ص
(٧)
حجت بودن فاطمه زهرا بر همه امامان
١٧ ص
(٨)
نتيجه
٣٢ ص
(٩)
حجت بودن فاطمه زهرا بر همه انبياى الهى
٣٣ ص
(١٠)
الف- قرآن
٣٣ ص
(١١)
ب- روايات
٣٥ ص
(١٢)
مقام سوم مريم، تمثيلى از فاطمه عليهما السلام
٣٧ ص
(١٣)
مقامات حضرت مريم عليها السلام
٣٨ ص
(١٤)
فضيلت اول مريم و گفتوگوى او با فرشتگان
٤٠ ص
(١٥)
اثبات حجيت مريم بنت عمران
٤٩ ص
(١٦)
خلاصه
٥٣ ص
(١٧)
مراحل آمادگى و انتخاب مريم عليها السلام
٥٥ ص
(١٨)
يكسانى نعمت، دليل يكسانى حجيّت
٥٨ ص
(١٩)
اعتدال اسلامى و افراط مسيحى
٦٢ ص
(٢٠)
اعتقاد به حجيت مريم مقدس
٦١ ص
(٢١)
شباهت بين مقام مريم و فاطمه
٦٧ ص
(٢٢)
فاطمه عليها السلام برفراز مقام ابرار است
٧٥ ص
(٢٣)
فاطمه زهرا يكى از مطهرينى است كه كتاب را درك فرموده است
٨٢ ص
(٢٤)
فاطمه و حجيت آن حضرت در دين اسلام
٨٥ ص
(٢٥)
جهت اول بررسى آيه عظيم القدر مباهله
٨٦ ص
(٢٦)
جهت دوم بررسى حديث قدسى لولاك
٩٢ ص
(٢٧)
وجه اول از منظر علم كلام
٩٢ ص
(٢٨)
وجه دوم براى تفسير حديث قدسى از منظر حكمت و فلسفه
٩٦ ص
(٢٩)
وجه سوم از منظر عرفان
٩٧ ص
(٣٠)
مقام چهارم امّ ابيها و امّ المؤمنين
٩٩ ص
(٣١)
مقام پنجم خشنودى و غضب فاطمه عليها السلام
١٠١ ص
(٣٢)
بيان استدلال
١٠٣ ص
(٣٣)
مقام ششم مباهات خداوند به فاطمه عليها السلام
١٠٧ ص
(٣٤)
مقام هفتم مضامين عالى خطبه حضرت زهرا عليها السلام
١١١ ص
(٣٥)
مقام هشتم فاطمه عليها السلام معيار امامت
١١٧ ص
(٣٦)
خلاصه
١٢٣ ص
(٣٧)
مقام نهم شمول همه آيات مربوط به اهل بيت پيامبر بر فاطمه عليها السلام
١٢٥ ص
(٣٨)
بيان مطلب
١٣١ ص
(٣٩)
جهت اول ولايت فاطمه عليها السلام در اموال عمومى
١٣٤ ص
(٤٠)
مقام دهم ولايت حضرت فاطمه عليها السلام در امور عامه
١٣٣ ص
(٤١)
جهت دوم مراد از ذوى القربى كيست؟
١٣٩ ص
(٤٢)
جهت سوم زهرا عليها السلام اولين مصداق ذوى القربى
١٤٠ ص
(٤٣)
جهت چهارم نفوذ اذن آن حضرت در خمس و انفال
١٤١ ص
(٤٤)
جهت پنجم فاطمه؛ بارزترين افراد ذوى القربى
١٤٤ ص
(٤٥)
جهت ششم ثبوت خمس براى آن حضرت و مطالبه ولايت عامه
١٤٥ ص
(٤٦)
كلامى از امام خمينى رحمه اللّه
١٤٩ ص
(٤٧)
جريان فدك از منظرى جديد
١٤٨ ص
(٤٨)
نگاهى ديگر به قضيه فدك
١٥٣ ص
(٤٩)
روايت اول
١٥٤ ص
(٥٠)
روايت دوم
١٥٨ ص
(٥١)
روايت سوم
١٦٢ ص
(٥٢)
روايت چهارم
١٦٣ ص
(٥٣)
روايت پنجم
١٦٣ ص
(٥٤)
روايت ششم
١٦٤ ص
(٥٥)
روايت هفتم
١٦٤ ص
(٥٦)
روايت هشتم
١٦٥ ص
(٥٧)
روايت نهم
١٦٥ ص
(٥٨)
روايت دهم
١٦٥ ص
(٥٩)
روايت يازدهم
١٦٦ ص
(٦٠)
روايت دوازدهم
١٦٦ ص
(٦١)
روايت سيزدهم
١٦٧ ص
(٦٢)
روايت چهاردهم
١٦٧ ص
(٦٣)
خلاصه
١٦٨ ص
(٦٤)
جهت هفتم شواهد ديگر بر ولايت آن حضرت
١٦٨ ص
(٦٥)
توضيح مطلب
١٧٤ ص
(٦٦)
جهت هشتم روايات اهل سنت
١٧٦ ص
(٦٧)
فهرستها
١٨١ ص
(٦٨)
آيات
١٨٣ ص
(٦٩)
احاديث
١٨٧ ص
(٧٠)
معصومان و پيامبران عليهم السلام
١٨٩ ص
(٧١)
اعلام (اشخاص، مكانها، كتابها، قبايل و گروهها)
١٩١ ص
(٧٢)
كتابنامه
١٩٧ ص
 
٤ ص
٥ ص
٦ ص
٧ ص
٨ ص
٩ ص
١٠ ص
١١ ص
١٢ ص
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص
١٨٤ ص
١٨٥ ص
١٨٦ ص
١٨٧ ص
١٨٨ ص
١٨٩ ص
١٩٠ ص
١٩١ ص
١٩٢ ص
١٩٣ ص
١٩٤ ص
١٩٥ ص
١٩٦ ص
١٩٧ ص
١٩٨ ص
١٩٩ ص

مقامات حضرت فاطمه« عليها السلام» در كتاب و سنت - السند، الشيخ محمد - الصفحة ١٣٧ - مقام دهم ولايت حضرت فاطمه عليها السلام در امور عامه

بر مسلمين واجب فرموده است. [١] و ضريب خمس بيشترين مقدار ماليات در قانون شريعت اسلامى مىباشد و بيش از زكات است. در فقه هم ثابت


[١] . رسول خدا دستور مىدهد كه از قبيله عبد قيس خمس گرفته شود و مىفرمايد «و تعطوا الخمس من المغنم» يعنى: خمس غنائم را بدهيد. اين قضيه در منابع مختلف نقل شده است من جمله: صحيح بخارى، ج ١، صص ٢٢- ٣٢- ١٣٩ و ج ٢ ص ١٣١ و ج ٤ ص ٢٠٥ و ج ٥ ص ٢١٣ و ج ٩ ص ١١٢ و در صحيح مسلم ص ٣٥- ٣٦ و سنن نسائى ج ٢ ص ٣٣٣، و مسند احمد ج ١ ص ٢٢٨ و ٣٦١ و ج ٣ ص ٣١٨ و ج ٥ ص ٣٦ و سنن ابى داود ج ٣ ص ٣٣٠ و ج ٤ ص ٢١٩ و ترمذى باب الايمان و الاموال لابى عبيده ص ٢٠ و فتح البارى ج ١ ص ١٢٠ و كنز العمال ج ١ ص ١٩- ٢٠ حديث ٦، و الصحيح من سيرة النبى سيد جعفر مرتضى العاملى ج ٣ ص ٣٨٠.

و همچنين پيامبر اكرم از بنى زهير نيز در همان سالى كه وفات فرمود (٩ ه) خمس گرفت. در طبقات مىگويد: و اقرّوا فى الخمس فى غنائمهم يعنى بنى زهير قبول داشتند كه بايد خمس غنائم را (به پيامبر) بپردازند. نقل از كتاب طبقات ابن سعد ج ٢٧٩٣١، و كنز العمال ج ٢ ص ٢٧١ و سنن ابى داود كتاب الخراج ج ٢ ص ٥٥ و سنن بيهقى ج ٦ ص ٣٠٣ و ج ٧ ص ٨٥ و ج ٩ ص ١٣ و مسند احمد ج ٥ ص ٧٧ و ٧٨ و ٣٨٣ و الاموال ابى عبيدة ص ١٢ و اسد الغابة ج ٥ ص ٤٠ و ٣٨٩ و جمهرة أنساب العرب ج ١ ص ٦٨، و صبح الاعشى ج ٣ ص ٣٢٣ و الاغانى ج ١٩ ص ١٥٨ و نصب الراية للزيعلى ص ٥ و سنن نسائى ج ٢ ص ١٧٩ و همچنين ابن سعد در طبقات از رسول خدا نقل مىكند كه فرمود: هركس اسلام بياورد و نماز بپادارد و زكات بپردازد و از خدا و رسول خدا اطاعت كند و يك پنجم از غنيمت را براى خدا بپردازد .... طبقات ج ١ ص ٢٧٤ و اسد الغابة ج ٤ ص ١٧٥ و الاصابة ج ٤ ص ٦٩٦.

و همچنين پيامبر اكرم از اهل يمن خمس گرفت در فتوح البلدان آمده است كه پيامبر اكرم به عمرو بن حزم هنگامى كه او را به يمن مىفرستاد نوشت: يك پنجم غنايم را براى خداوند از مردم اخذ نماى. فتوح البلدان ج ١ ص ٨٤، باب اليمن، و سيره ابن هشام ج ٤ ص ٥٩٥ و تاريخ طبرى ج ١ ص ١٧٢٧ و تاريخ ابن كثير ج ٥ ص ٧٦ و خراج ابى يوسف ج ٨٥ و حاكم در مستدرك ج ١ ص ٣٠٩- ٣٩٦ و كنزل العمال ج ٥ ص ٥١٧ و در تاريخ يعقوبى آمده است كه رسول خدا مكتوبى به همراه معاذ بن جبل به يمن فرستاد و در ضمن آن آمده بود: و نماز بپاى داريد و زكات بپردازيد و از غنايم يك پنجم را براى خدا و سهم رسولش پرداخت كنيد و بر مؤمنين صدقه واجب نيست. ر. ك: تاريخ يعقوبى، ج ٢، ص ٦٤؛ فتوح البلدان، ص ٨٣؛ الطبقات الكبرى، ج ١، ص ٢٦؛ حسين نورى، خمس، ص ٨٧- ١١٠؛ سيد جعفر مرتضى عاملى، الصحيح من سيرة النبى، ج ٣، ص ٣١٢- ٣٠٨ و بحار الأنوار، ج ٢١، ص ٣٦٣- ٣٦٠.