مقامات حضرت فاطمه« عليها السلام» در كتاب و سنت - السند، الشيخ محمد - الصفحة ٧٧ - فاطمه عليها السلام برفراز مقام ابرار است

در آيات بعدى روشن مىشود كه «مقرّبين» متولى امر چشمه معطر، چه صفاتى دارند و از روى اين صفات و نشانهها معرفت به آنها پيدا مىشود صفات آنها اين است:

١. به نذر خود وفا مىكنند؛

٢. از روز قيامتى كه شر و عذابش گسترده و هولناك است مىترسند؛

٣. با نيتهايى كاملا خدايى مسكين و يتيم و اسير را غذا مىدهند و از آنها در مقابل اين عمل انتظار هيچ پاداش و حتى تشكر هم ندارند.

اين عده چهكسانى هستند؟

شيعه و اهل سنت اتفاقنظر دارند كه اينان على، فاطمه، حسن و حسين هستند.

حاكم حسكانى از ٢٤ طريق نقل كرده است كه اين آيه در حق على، فاطمه و حسنين نازل شده است. [١] خلاصه قصه اين است كه اين چهار بزرگوار نذر كردند اگر حسنين از مرض عافيت پيدا كردند براى خداوند و خالصا لوجه اللّه سه روز روزه بگيرند، موقعى كه حسنين از بيمارى سلامت يافتند به نذر خود عمل كردند و روزه گرفتند، در روز اول مسكينى نزدشان آمد و درخواست غذا كرد همه آنها غذاى خود را (افطارى) به او دادند، در روز دوم يتيمى آمد و درخواست كرد باز هم غذاى خود را به او دادند، در روز سوم اسيرى آمد و درخواست كرد باز هم غذاى خود را بخشيدند. سه روز پياپى را در حالىكه روزه بودند بدون غذا سپرى كردند.

كه اين آيات در حق آنها نازل شد. از اين آيات معلوم مىشود كه عباد اللّه

[١] . شواهد التنزيل، ج ٢، ص ٣٠٣.