جنبه ظاهرى انضباط با حفظ احترامات و آراستگى ظاهرى، دقت در اجراى قوانين، مقررات و دستورات، تحقق مى‌يابد. «١» بنيانگذار جمهورى اسلامى ايران، حضرت امام خمينى قدس سره در اين باره مى‌فرمايد:
نيروهاى مسلّح نظامى و غير نظامى از هر قشر كه هستند، لازم است انضباط را دقيقاً حفظ كرده و از كارهايى كه مخالف انضباط است اجتناب نمايند و به مسؤوليت بزرگى كه برعهده آنان گذاشته شده است، توجه نموده و تخلّف از انضباط مطلوب، موجب مسؤوليت و تعقيب است. «٢» ايمان و انضباط گرچه بسيارى از مقررات، آداب و رسومى كه امروزه در ميان جوامع بشرى متداول است، بر اثر عقلانيت و تجربه به دست آمده و به مكتب يا ملّت خاصّى تعلّق ندارد، ولى در جهان‌بينى توحيدى، «رنگ خدايى» زدن به پديده‌ها امرى مطلوب است و مؤمن تا آنجا كه امكان دارد بايد همه اعمال خود را براى خدا انجام دهد و چنين روشى بر ارزش كار او مى‌افزايد و بدان قداست مى‌بخشد.
قرآن مجيد نيز انضباط را به «ايمان» پيوند زده و آن را از ويژگى‌هاى مؤمنان واقعى دانسته، مى‌فرمايد:
«انَّمَا الْمُؤْمِنُونَ الَّذينَ امَنُوا بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ اذا كانُوا مَعَهُ عَلى‌ امْرٍ جامِعٍ لَمْ يَذْهَبُوا حَتَّى يَسْتَأْذِنُوهُ انَّ الَّذينَ يَسْتَأْذِنُونَكَ اولئِكَ الَّذينَ يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ ...» «٣» مؤمنان واقعى كسانى هستند كه به خدا و پيامبرش ايمان آورده‌اند و هنگامى كه در كار مهمّى همراه او باشند، بى اجازه او جايى نمى‌روند. كسانى كه از تو اجازه مى‌گيرند، به راستى به خدا و رسولش ايمان آورده‌اند.