اخلاق مديريت (ج2) - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ١٩
رهبرى بدون رعايت اخلاق و ارزشهاى انسانى ارزش ندارد. اخلاق در مديريت اسلامى به جهت اسلامى بودنش رنگ و جلوه بهترى دارد و بايد جلوههاى انسانيت و موازين اخلاقى در آن بارزتر باشد.
خداوند بزرگ رسالت هدايت و رهبرى بشر را به انسانهايى سپرده كه در جنبه اخلاق و پاسدارى از ارزشها سرآمد و برگزيدهاند. چنان كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله نيز چنين بوده و خداوند آن حضرت را با تأييدات خود تربيت كرده، سپس مديريت و سياست امور بندگان را به ايشان سپرده است. خداوند متعال خطاب به آن حضرت مىفرمايد:
«وَ إنَّكَ لَعَلى خُلُقٍ عَظيمٍ» «١» و تو اخلاق عظيم و برجستهاى دارى.
امام صادق عليه السلام مىفرمايد:
«إنَّ اللَّهَ عَزَّوَجَلَّ ادَّبَ نَبِيَّهُ ... ثُمَّ فَوَّضَ الَيْهِ امْرَ الدّينِ وَالْامَّةِ لِيَسُوسَ عِبادَهَ» «٢» خداوند بزرگ، پيامبر خود را پرورش داد و تربيت نمود ... سپس امر دين و امّت را به او واگذار كرد تا بندگان خدا را تدبير كند و پرورش دهد.
امير مؤمنان على عليه السلام مىفرمايد:
«لا يَرْأَسُ مَنْ خَلا عَنِ الْادَبِ» «٣» كسى كه مؤدّب نيست، شايستگى رياست ندارد.
و پيرامون مديريت نظامى مىفرمايد:
«لا يَحْمِلُ هذَا الْعَلَمَ إلَّا اهْلُ الْبَصَرِ وَالصَّبْرِ وَالْعِلْمِ بِمَواقِعِ الْحَقِّ» «٤» پرچم جنگ را به دوش نكشد مگر كسى كه صاحب بصيرت، مقاومت و آگاه به مواضع و مسائل حقّ باشد.