اخلاق مديريت (ج2) - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٣١
نجات از بنبستهاى زندگى و مشكلات كارى را عنايت مىكند. امام على عليه السلام مىفرمايد:
«افْضَلُ الذِّكْرِ الْقُرْانُ، بِهِ تُشْرَحُ الصُّدُورُ وَ تَسْتَنيرُ السَّرائِرُ» «١» قرآن، برترين ذكر است؛ بهواسطه آن سينهها گشاده و باطنها نورانى مىگردد.
٥- ممارست و تمرين:
مديران با قبول مسؤوليت مورد نظر، بايد مشكلات و سختىهاى ناشى از آن را به خود بقبولانند و نفس خويش را به تحمّل در برابر آن عادت دهند، تا به تدريج بر ظرفيت آنها افزوده شود. حضرت على عليه السلام مىفرمايد:
«عَوِّدْ نَفْسَكَ التَّصَبُّرَ عَلَى الْمَكْرُوهِ» «٢» نفست را به تحمّل صبر در برابر ناملايمات عادت ده.
و نيز مىفرمايد:
«إنْ لَمْ تَكُنْ حَليماً فَتَحَلَّمْ، فَانَّهُ قَلَّ مَنْ تَشَبَّهَ بِقَوْمٍ الَّا اوْشَكَ انْ يَكُونَ مِنْهُمْ» «٣» اگر بردبار نيستى، خود را به بردبارى وادار، زيرا كم مىشود كسى خودش را به گروهى مانند نمايد و از ايشان نشود.
نشانههاى دريادلى مطالعه حالات، رفتار، موضعگيرىها و برخوردهاى افراد در فراز و نشيبهاى زندگى و به ويژه به هنگام تصدّى مسؤوليت نشان دهنده ميزان توانايى، قدرت روحى و صعه صدر افراد است. در ادامه به برخى از نشانههاى دريادلى اشاره مىكنيم.
١- بردبارى و خويشتندارى:
خويشتندارى، تحمّل نيشهاى جاهلان، فروخوردن خشم و مالك نفس خود بودن از