اخلاق مديريت (ج2)

اخلاق مديريت (ج2) - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٣٣

«وَ لا تَكُنْ عِنْدَ النَّعْماءِ بَطِراً وَ لا عِنْدَ الْبَأْساءِ فَشِلًا» «١» هنگام خوشى‌هاى فراوان زياد شادمان نباش و وقت سختى‌ها سست و ترسان مشو! ٤- رازدارى:
ظرف دل افراد دريا دل گنجايش بزرگ‌ترين اسرار را دارد. برخلاف انسان‌هاى كم ظرفيت كه زود پرده از راز درونى خود مى‌گشايند و چه بسا كم‌ظرفيتى آن‌ها باعث هلاكتشان مى‌گردد. حضرت على عليه السلام مى‌فرمايد:
«لا حِرْزَ لِمَنْ لا يَسَعُ سِرَّهُ صَدْرُهُ» «٢» كسى كه سينه‌اش گنجايش رازش را ندارد، بى پناه است.
٥- پذيرش حقّ:
دل‌هاى پرظرفيت به آسانى در برابر حق سر تعظيم فرود آورده، آن را مى‌پذيرند و چنان كه گذشت، مقصود از شرح صدر همين است كه روح انسان آمادگى پذيرش حق را داشته باشد.
٢- ساده زيستى‌ «ساده زيستى» از ديگر اصول اخلاق مديريت است.
بيان شد كه رهبرى و مديريت اسلامى- برخلاف ساير مكتب‌ها و مرام‌هاى اجتماعى- يك مقام الهى و مردمى است و برخوردارى از چنين مقامى، با داشتن زندگى مجلّل، دلبستگى به مظاهر دنيوى و جلال و جبروت ظاهرى، سازگار نيست. از اين رو، شايسته است كه رهبر و مديران جامعه از اسارت خواهش‌هاى نفسانى آزاد باشند و جاذبه‌هاى مادّى دل‌هاى آن‌ها را نلرزاند. همچنين به جهت قرار گرفتن در شرايط ويژه مديريتى و اهميّت كارى خويش، از برخى مصارف و لذّت‌هاى دنيايى چشم بپوشند، در زندگى‌