وَ ... امَّا حَقّى‌ عَلَيْكُمْ فَالْوَفاءُ بِالْبَيْعَةِ وَالنَّصيحَةُ فِى الْمَشْهَدِ وَالْمَغيبِ ...» «١» اى مردم! من بر عهده شما حقّى دارم و شما نيز بر گردن من حقّى داريد؛ امّا حق شما بر من خيرخواهى براى شماست ... امّا حق من بر شما، وفادارى به بيعت و خيرخواهى در حضور و غياب من است.
همين‌طور امام عليه السلام، نصيحت و خيرخواهى را از ويژگى‌هاى رهبر بزرگوار اسلام- حضرت محمد صلى الله عليه و آله- دانسته، مى‌فرمايد:
«بَعَثَهُ وَالنَّاسُ ضُلَّالٌ فى‌ حَيْرَةٍ ... فَبالَغَ صلى الله عليه و آله فِى النَّصيحَةِ وَ مَضى‌ عَلَى الطَّريقَةِ» «٢» خداوند، پيامبر صلى الله عليه و آله را- در حالى كه مردم در گمراهى و حيرت به سر مى‌بردند- برانگيخت و آن حضرت در خيرخواهى، سنگ تمام گذاشت و بر راه (مستقيم) رفت.
جلوه‌هاى خيرخواهى‌ خصلت ارزشمند «خيرخواهى» علاوه بر نيكويى و ارزش ذاتى براى خيرخواه، بر انديشه و عمل او نيز تأثير مى‌گذارد ولى مدير بايد پيش از آن به فضايل ديگر اخلاقى متصف شده باشد. آنچه در روايات اهل بيت عليهم السلام با خيرخواهى ارتباط مستقيم دارد، چند خصلت است كه تعدادى از آن‌ها در سخنى از رسول خدا صلى الله عليه و آله اين گونه آمده است؛ ١- به حق داورى كند.
٢- حق ديگران را ادا نمايد.
٣- آنچه براى خود مى‌پسندد براى ديگران نيز بپسندد.
٤- به هيچ كس ستم نكند. «٣» امام صادق عليه السلام نيز به دو مورد از آن‌ها تصريح كرده و فرموده است:
«اذا كانَ حُرّاً مُتَدَيِّناً جَهَدَ نَفْسَهُ فِى النَّصيحَةِ لَكَ» «٤»