چنان كه همان حضرت فرمود:
«اشْرَفُ اخْلاقِ الْكَريمِ تَغافُلُه عَمَّا يَعْلَمُ» «١» شريف‌ترين خوى انسان كريم، چشم‌پوشى از خطاهايى است كه مى‌داند.
كلمه آخر اين حديث، به اين نكته تصريح دارد كه تغافل منحصر در خطاهاى ديدنى نيست بلكه خطاهاى شنيدنى، گزارشى و مانند آن را نيز شامل مى‌شود.
تجربه نيز نشان داده است كه به‌كارگيرى اصل تغافل، بر كارآيى سازمان و محبوبيت و موفقيت مدير مى‌افزايد و در واقع بايد گفت؛ تغافل، نقشى اصلى در مديريت دارد، هر مديرى آن را به كار گيرد، موفقيت بيشترى كسب مى‌كند و هر كس از آن فاصله بگيرد، به همان اندازه از موفقيت فاصله گرفته است.
آثار و بركات‌ اصل تغافل وقتى بجا مورد بهره‌بردارى قرار گيرد، آثار ارزشمندى در پى دارد:
١- موفقيت فراوان‌ امام زين‌العابدين عليه السلام در وصيتى به فرزند خويش مى‌فرمايد:
«اعْلَمْ يا بُنَىَّ انَّ صَلاحَ الدُّنْيا بِحَذافيرِها فى‌ كَلِمَتَيْنِ؛ اصْلاحُ شَأْنِ الْمَعايِشِ مِلْ‌ءُ مِكْيالٍ ثُلْثاهُ فِطْنَةٌ وَ ثُلْثُهُ تَغافُلٌ ...» «٢» پسرم! بد اخلاق مديريت (ج‌٢) ٨٣ سيره معصومين ص : ٨٣ ان كه صلاح دنيا به طور كلّى در اين دو كلمه است؛ اصلاح امور زندگى چون پيمانه لبريزى است كه دو سوم آن را زيركى و يك سوم آن را تغافل آكنده است.
به فرموده امام سجاد عليه السلام يك سوم موفقيت‌هاى همه مديران؛ در خانه، اداره، كارخانه، جنگ، سازمان و ... مرهون رعايت اصل تغافل است و چنين دست‌آوردى، بسيار مهم است.