اخلاق مديريت (ج2) - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ٥٣
بود چنان كه نظمپذيرى آنان، بويژه در زمانى كه بازرس و ناظرى حضور ندارد، بهتر از ديگران است و اين به خاطر ارتباط و تأثيرپذيرى انضباط از ايمان است.
امام خمينى قدس سره نيز در اين باره مىفرمايد:
مبادا يك وقت در يك جايى برخلاف مقررات و برخلاف نظم عمل بكنيد! اين يك امرى است [كه] براى همه كشور ما هست؛ براى همه نهادهاى كشور ما هست كه بايد انتظام، نظم را، مقررات جمهورى اسلامى و مقررات حكومت اسلامى را بايد مو به مو دريافت كنند و مو به مو عمل كنند و برخلاف مقررات عمل نكنند. اين يك مطلب اسلامى است «١» حضرت آيةالله خامنهاى دامظلّه نيز در اين راستا فرموده است:
در سپاه بايد انضباط نظامى از ايمان و عقيده سرچشمه گيرد و نظم و آموزش و رعايت مراتب به عنوان وظيفهاى دينى رعايت شود و در عين حال، روح برادرى و تفقّد از زير دست و ارزشگذارى براساس ارزشهاى معنوى رواج روزافزون داشته باشد. «٢» ٥- انتقادپذيرى نقد داراى چند معنا از جمله به معناى جدا كردن ناسره از سره، و بد از خوب است.
انتقاد نيز همين معنا را مىدهد. «٣» اصطلاح «انتقاد» در كوتاهترين تعريف عبارت است از نشان دادن زشتى و زيبايى و دادن رهنمود. «٤» انتقادپذير نيز كسى است كه تحمّل نقد كردار و گفتار خود را از سوى ديگران داشته باشد و به سخنان صحيح آنان ترتيب اثر دهد.
گرچه واژه انتقاد در قرآن و روايات چنين كاربردى ندارد ولى در واژههاى «نصيحت،