٢- كسب محبوبيت اجتماعى‌ مدير موفق كسى است كه با نفوذ در دل‌ها بتواند اعتماد همكاران و ارباب رجوع را به خود جلب نمايد؛ و اين مهم جز در سايه آراستگى حاصل نمى‌شود.
مديرى كه موازين اخلاقى را رعايت كند، در بين همكاران و اجتماع محبوبيت پيدا مى‌كند. رسول خدا صلى الله عليه و آله مى‌فرمايد:
«حُسْنُ الْخُلْقِ يُثْبِتُ الْمَوَدَّةَ» «١» اخلاق نيك، محبت را تحكيم مى‌بخشد.
امير مؤمنان عليه السلام نيز مى‌فرمايد:
«مَنْ حَسُنَ خُلْقُهُ كَثُرَ مُحِبُّوهُ وَ انَسَتِ النُّفُوسُ بِهِ» «٢» كسى كه از خوش خلقى برخوردار است دوستدارانش بسيار شده و ديگران با او مأنوس مى‌شوند.
٣- ترويج نيكى‌ها نقش تربيتى مدير در يك مجموعه از اهميت ويژه‌اى برخوردار است، زيرا كسانى كه تحت امر و تدبير وى كار مى‌كنند و مجرى دستورات او هستند، خواه ناخواه تحت تأثير برخوردها و موضعگيرى‌هاى مثبت و منفى او قرار گرفته، اعمال خود را با رفتار وى منطبق مى‌سازند و گاهى تأثيرپذيرى آن‌ها به قدرى است كه استقلال فكرى از آنان سلب شده، چشم‌بسته تسليم مى‌شوند و مطابق اخلاق او عمل مى‌كنند؛ از اين رو، امير مؤمنان عليه السلام مى‌فرمايد:
«النَّاسُ بِأُمَرائِهِمْ اشْبَهُ مِنْهُمْ بِابائِهِمْ» «٣» مردم به مديران و فرمانروايان جامعه خود شباهت بيشترى دارند تا به پدران خود.