اخلاق مديريت (ج2) - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ١٢٧
كار راهاندازى متقابل و ... كه منشأ بسيارى از تبعيضهاست؛ همواره به هوش باشد كه پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله فرموده است: «رشوه دهنده و رشوه گيرنده و واسطه آنها معلونند.» «١» ٨- همواره مواظب باشد كه افراد قدرتمند، حقوق ضعيفان را پايمال نكنند؛ ٩- تبعيض قائل نشدن بين سازمان و كاركنان؛ يعنى همانگونه كه حقوق سازمان را از كاركنان مطالبه مىكند، حقوق كاركنان را نيز از سازمان استيفا نمايد.
٥- انتقامجويى خداوند حكيم براى بقاى نسل بشر و حفظ جان آدمى، نيروى قدرتمند «غضب» را در او تعبيه كرده تا در برابر هرگونه تهاجم خارجى، از موجوديت و منافع خويش به دفاع بپردازد و از متجاوزان به جان و مال و ناموس خود انتقام بگيرد.
گرچه تلافى كارهاى زشت ديگران و انتقام از تبهكار، امرى فطرى، طبيعى و قانونى است ولى در اخلاق اسلامى، كارى لذيذتر و ارزندهتر به نام «عفو» به عنوان جايگزين آن معرفى شده و ضربالمثل معروف «در عفو لذتى است كه در انتقام نيست» گوياى همين مطلب است. قرآن مجيد به رهبر عظيم الشأن اسلام چنين دستور مىدهد:
«خُذِ الْعَفْوِ وَأْمُرْ بِالْعُرْفِ وَ اعْرِضْ عَنِ الْجاهِلينَ» «٢» عفو پيشه كن و به نيكى فرمان بده و از نادانان، روى بگردان.
آن بزرگوار در سراسر زندگى خود بهويژه در مسند رهبرى و زمامدارى، عفو و گذشت را سرلوحه برنامه مديريتى خويش قرار داده بود و همانگونه كه خود، كارآيى و سازندگى آن را تجربه كرده بود، به ديگران نيز چنين سفارش مىكرد:
«عَلَيْكُمْ بِالْعَفْوِ فَانَّ الْعَفْوِ لا يَزيدُ الْعَبْدَ الَّا عِزّاً فَتَعافَوْا يَعِزُّكُمُ اللَّهُ» «٣»