اخلاق مديريت (ج2) - الهامى نيا، على اصغر و همکاران - الصفحة ١٢٣
٤- از هيچگونه خيرخواهى و كمك نسبت به همكاران دريغ نورزد.
٥- اصل اساسى حفظ اسرار محرمانه سازمان را هيچگاه فراموش نكند و بداند كه رعايت اصول حفاظتى با صداقت منافاتى ندارد.
٦- نيروهاى دو چهره و بى صداقت را طرد كند و با انسانهاى صادق و يكرنگ محشور باشد.
٧- دل و نيت خويش را پاك نمايد و از خداوند، صداقت و يكرنگى طلب كند.
٣- تنگنظرى يكى از عوامل مهم گردهمآيى و همكارى افراد در يك سازمان، سود مادّى و برخوردارى از امكانات، حقوق و مزاياى رفاهى است و دوام و پويايى تشكيلات و موفقيت مدير نيز با آن مرتبط است. به همين دليل، مدير بايد بلندنظر و سخاوتمند باشد و حقوق و رفاهيات نيروها را مدّ نظر قرار دهد و در استيفاى آن كوشا باشد؛ رفاه و شادابى زندگى آنان را از خود بداند و ركود و مستمندى آنان را برنتابد.
در روايات اسلامى، بر سخاوت مديران و مسؤولان- در چارچوب اختيارات قانونى- بسيار تأكيد شده و مىتوان از آنها چنين برداشت كرد كه سخاوتمندى لازمه مديريت و تنگچشمى آفت آن است. امير مؤمنان عليه السلام فلسفه آن را چنين بيان مىكند:
«... لا يَنْبَغى انْ يَكُونَ عَلَى الْفُرُوجِ وَالدِّماءِ وَالْمَغانِمِ وَ الْاحْكامِ وَ امامَةِ الْمُسْلِمينَ الْبَخيلُ فَتَكُونَ فى امْوالِهِمْ نَهْمَتُهُ» «١» هرگز روا نيست كه انسان تنگنظر بر ناموس، جان، مال، احكام و قوانين و پيشوايى مسلمانان گمارده شود تا حرص و ولع خويش را بر بيتالمال تحميل كند.
اين روايت گوياى آن است كه مديران بخيل علاوه بر ناديده گرفتن حق مردم و همكاران، به علت حرص و تنگ نظرى، مخارج و ريخت و پاشهاى خود را نيز بر